بررسی اثرات محدودسازی اینترنت بر کسب‌وکارهای روستایی و عشایری
سید ابوالفضل میرقاسمی
(فعال در حوزه توسعه روستایی)
یکی از دلایل مهاجرت گسترده جوامع روستائی و عشایری، همانا مشکل امرار معاش و تامین هزینه های زندگی است.
گرمایش زمین، بحران های محیط زیستی ، تخریب سرزمین (کاهش حاصلخیزی اراضی)، کمبود منابع آب، فرونشست اراضی، مسدود شدن ایلراه ها، توسعه بی‌رویه مناطق مسکونی و صنعتی و نظایر آن از یک طرف، و فساد اداری، قاچاق کالا و مشکلات اقتصاد کلان (کاهش ارزش پول ملی، گرانی کالا و خدمات، افزایش نرخ بهره بانکی و ...) سبب افزایش بیکاری و یا کاهش درآمد جوامع محلی(بدلیل کاهش فروش محصولات روستایی و عشایری) شده است لذا بعضی از آنها مجبور به کوچ اجباری به شهرها میشوند که تبعات زیان باری برای کشور دارد.
( کاهش تولید از یک طرف و افزایش حاشیه نشینی و تشدید بحران های فرهنگی – اجتماعی و افزایش آسیب های اجتماعی از طرف دیگر).
با ورود فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی ( ICT ) بستر مناسبی جهت بازاریابی دیجیتال (Digital Marketing) فراهم شد.
گسترش پلتفرم ها و رسانه های اجتماعی نظیر اینستاگرام، فیس بوک، یوتیوب و همچنین برنامه های پیام رسان نظیر تلگرام و واتساپ سبب شد تا جوامع محلی(روستایی و عشایری) بتوانند از آن طریق، به بازاریابی، تبلیغات و فروش محصولات خویش بپردازند.
از طرف دیگر، استارتاپهای زیادی جهت کمک به معرفی و فروش محصولات روستایی و عشایری ایجاد شده و رشد کردند نظیر باسلام ، کشمون ، روستاکالا ، روستاتیش، ای بازار، پیندو، کمدا، دیوار، علی بابا، جاباما، کافه بازار، نماوا، نومدتورز و نظایر آن واخیرا استارتاپ دیجی‌کالا هم به معرفی و فروش محصولات روستایی رو آورده اند .
همه این پلتفرمها سبب بهبود معیشت جوامع محلی و افزایش فروش محصولات و خدمات ایشان شدند (بخصوص در حوزه گردشگری و عرضه محصولات روستایی و صنایع دستی) (و ارتباط بین المللی برای آنها بسیار حیاتی است)
بدیهی است محدودسازی فضای اینترنت (کاهش پهنای باند، ناپایداری اینترنت و کاهش سرعت انتقال داده ها) و ممانعت از دسترسی آزاد کاربران به برخی پلتفرم های پُرمخاطب نظیر اینستاگرام، تاثیرات منفی زیادی بر کسب‌وکارهای روستایی و عشایری دارد و سبب ناامیدی و سرخوردگی ایشان میشود.
اعضای جوامع محلی به سختی توانسته اند با این پلتفرمها آشنا شوند و تولید محتوا کرده مخاطب (دنبال کننده) جذب کنند و سوئیچ کردن ایشان از پلتفرم اینستاگرام به سمت پلتفرم های داخلی (با فرض اینکه پلتفرم های تولید داخل دارای کارایی و جذابیت لازم باشند) هزینه‌بر و زمان‌بر است و باعث قطع ارتباط بین تولیدکنندگان محلی و مصرف کنندگان کالا و خدمات آنها میشود.
انتظار میرود که در تصمیم گیری های کلان کشور ، علاوه بر ملاحظات سیاسی و امنیتی به ملاحظات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی هم توجه لازم مبذول شود تا تبعات منفی برخی تصمیمات (نظیر محدودسازی اینترنت و یا فیلترینگ اینستاگرام و واتساپ) به حداقل رسد و کسب‌وکارهای کوچک و خُرد روستایی و عشایری کمترین آسیب را ببینند .
©@RuralWomenIssues
سید ابوالفضل میرقاسمی
(فعال در حوزه توسعه روستایی)
یکی از دلایل مهاجرت گسترده جوامع روستائی و عشایری، همانا مشکل امرار معاش و تامین هزینه های زندگی است.
گرمایش زمین، بحران های محیط زیستی ، تخریب سرزمین (کاهش حاصلخیزی اراضی)، کمبود منابع آب، فرونشست اراضی، مسدود شدن ایلراه ها، توسعه بی‌رویه مناطق مسکونی و صنعتی و نظایر آن از یک طرف، و فساد اداری، قاچاق کالا و مشکلات اقتصاد کلان (کاهش ارزش پول ملی، گرانی کالا و خدمات، افزایش نرخ بهره بانکی و ...) سبب افزایش بیکاری و یا کاهش درآمد جوامع محلی(بدلیل کاهش فروش محصولات روستایی و عشایری) شده است لذا بعضی از آنها مجبور به کوچ اجباری به شهرها میشوند که تبعات زیان باری برای کشور دارد.
( کاهش تولید از یک طرف و افزایش حاشیه نشینی و تشدید بحران های فرهنگی – اجتماعی و افزایش آسیب های اجتماعی از طرف دیگر).
با ورود فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی ( ICT ) بستر مناسبی جهت بازاریابی دیجیتال (Digital Marketing) فراهم شد.
گسترش پلتفرم ها و رسانه های اجتماعی نظیر اینستاگرام، فیس بوک، یوتیوب و همچنین برنامه های پیام رسان نظیر تلگرام و واتساپ سبب شد تا جوامع محلی(روستایی و عشایری) بتوانند از آن طریق، به بازاریابی، تبلیغات و فروش محصولات خویش بپردازند.
از طرف دیگر، استارتاپهای زیادی جهت کمک به معرفی و فروش محصولات روستایی و عشایری ایجاد شده و رشد کردند نظیر باسلام ، کشمون ، روستاکالا ، روستاتیش، ای بازار، پیندو، کمدا، دیوار، علی بابا، جاباما، کافه بازار، نماوا، نومدتورز و نظایر آن واخیرا استارتاپ دیجی‌کالا هم به معرفی و فروش محصولات روستایی رو آورده اند .
همه این پلتفرمها سبب بهبود معیشت جوامع محلی و افزایش فروش محصولات و خدمات ایشان شدند (بخصوص در حوزه گردشگری و عرضه محصولات روستایی و صنایع دستی) (و ارتباط بین المللی برای آنها بسیار حیاتی است)
بدیهی است محدودسازی فضای اینترنت (کاهش پهنای باند، ناپایداری اینترنت و کاهش سرعت انتقال داده ها) و ممانعت از دسترسی آزاد کاربران به برخی پلتفرم های پُرمخاطب نظیر اینستاگرام، تاثیرات منفی زیادی بر کسب‌وکارهای روستایی و عشایری دارد و سبب ناامیدی و سرخوردگی ایشان میشود.
اعضای جوامع محلی به سختی توانسته اند با این پلتفرمها آشنا شوند و تولید محتوا کرده مخاطب (دنبال کننده) جذب کنند و سوئیچ کردن ایشان از پلتفرم اینستاگرام به سمت پلتفرم های داخلی (با فرض اینکه پلتفرم های تولید داخل دارای کارایی و جذابیت لازم باشند) هزینه‌بر و زمان‌بر است و باعث قطع ارتباط بین تولیدکنندگان محلی و مصرف کنندگان کالا و خدمات آنها میشود.
انتظار میرود که در تصمیم گیری های کلان کشور ، علاوه بر ملاحظات سیاسی و امنیتی به ملاحظات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی هم توجه لازم مبذول شود تا تبعات منفی برخی تصمیمات (نظیر محدودسازی اینترنت و یا فیلترینگ اینستاگرام و واتساپ) به حداقل رسد و کسب‌وکارهای کوچک و خُرد روستایی و عشایری کمترین آسیب را ببینند .
©@RuralWomenIssues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment