زمین خانه ی امنی که قدرش را ندانستیم

اولین بار ویلیام نوردهاوس، اقتصاددان برندۀ جایزۀ نوبل، در سال ۱۹۷۵ دو درجه گرمایش را به‌عنوان حد بالای ایمن معرفی کرد. چون فهم رقم «دو درجه» ساده بود، این عدد آن‌قدر تکرار شد که مذاکره‌کنندگان بر سر سیاست‌گذاری در نشست اقلیمی ملل متحد در سال ۲۰۰۹ در کپنهاگ آن را تأیید کردند. اکنون می‌دانیم که دو درجه، فاجعه‌بار است: «زندگی در شهرهای بزرگ نواحی استوایی سیاره، دیگر ممکن نخواهد بود». در توافق‌نامۀ سال ۲۰۱۵ پاریس، ۱.۵ درجه را حدِ ایمن‌تر شمردند. بنا به برآوردهای یک مطالعه، اگر زمین به‌جای ۱.۵ درجه به اندازۀ ۲ درجه گرم‌تر شود، تعداد کسانی که فقط به‌خاطر آلودگی هوا جان می‌دهند ۱۵۰ میلیون نفر بیشتر می‌شود..
متأسفانه مسیری که هم‌اکنون می‌رویم به افزایش ۳ تا ۴ درجه‌ای یا احتمالاً بیشتر می‌انجامد. سازمان ملل متحد هشدار می‌دهد که روند فعلی‌ می‌تواند تا پایان همین قرن حتی به ۸ درجه هم برسد. والاس می‌نویسد که وقتی به آن حد برسیم، هر کس ساکن نواحی گرمسیری باشد «اگر پایش را از خانه بیرون بگذارد می‌میرد»
http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9512/

🆔 @RuralWomenIssues 🔥