شیوه حکمرانی مهمترین عامل کاهش آسیب پذیری درحوزه آب
✍مهتا بذرافکن
سوال مهمی که در حوزه مدیریت منابع آب باید به آن پاسخ داد این است که آیا این فرضیه که دسترسی مردم به آب مورد نیازشان به میزان عرضه و میزان تقاضا برای آن بستگی دارد، درست است؟
برای پاسخ به این سوال مطالعه ای که نتایج آن در در Environmental Research Letters منتشر شده و در 119 کشور جهان انجام شد، نشان داد که حکمرانی آب رایج ترین عامل تعیین کننده در میزان «آسیب پذیری» است.
( آسیب پذیری اختلال در دسترسی به آب شیرین می باشد.)
بر اساس این مطالعه که توسط محققان دانشگاه ایالتی واشنگتن و دانشگاه استنفورد با تمرکز بر 119 کشور و منطقه با سرانه تولید ناخالص داخلی کمتر از 11 دلار انجام شد؛ چهار دسته اصلی از ویژگی های مهم برای آسیب پذیری تامین آب را شناسایی شد که عبارت بود از:
تقاضا
توزیع (ترکیبی از کمیت، کیفیت و تنوع).
زیرساخت ها
نهادها و موسسات (وجود مقررات دولتی و احتمال موثر بودن آنها).
سپس از دادههای بدست آورده از نظر عموم برای ارزیابی 19 شاخص مربوط به این دستهها، مانند بهبود یافتگی دسترسی به بهداشت ، وابستگی به آبهای زیرزمینی،آب مجازی وارداتی و صادراتی، فساد دولتی استفاده نمودند.
بعد از تحلیل داده ها مشخص شد که همه کشورهای فوق حداقل در یکی از چهار دسته آسیبپذیر بودند و ۲۳ کشور در هر چهار دسته آسیبپذیر بودند.
مقولهای که بیشترین تعداد کشورها یعنی 44 کشور را دربرمیگرفت، آسیبپذیری سازمانی و شیوه حکمرانی آب است.
این نتیجه نشان میدهد که عوامل اجتماعی و سیاسی حوزههای مهمی برای ابتکارات با هدف تقویت امنیت آب، توزیع عادلانه، شفافیت و فسادگریزی در جهت کاهش چشمگیر آسیب پذیری هستند.
© @RuralWomenIssues