ما برای بوسیدنِ خاکِ سرِ قله‌ها؛ چه خطرها کرده‌ایم

سِر هنری راولینسون نخستین رمزگشای خط میخی، در حال صورت‌برداری و خواندن کتیبه‌ی داریوش‌ بزرگ بر نردبانی چوبین در ارتفاعی خوف‌انگیز با همراهی پسری نوجوان از بومیان منطقه بیستون. (سال ١٨۵٠ میلادی)

بر اساس متن ستون ۱، بند ۶ از کتیبه بیستون:

گوید داریوش شاه: این سزمین‌هایی [است] که از آن من شدند به خواست اهورَمزدا من شاه آن‌ها بودم: پارسَ (پارس)، اوجَ (ایلام)، بابیروش (بابل)، اَثورا (آشور)، اربایَ (شمال شبه جزیره عربستان)، مودرایَ (مصر)، آن‌هایی که در دریا هستند (فینیقی‌ها)، اسپَردَ (سارد و لیدی)، یَونَ (یونان)، مادَ (ماد)، اَرمینَ (ارمنستان)، کَتپَتوکَ (کاپادوکیه)، پَرثَوَ (پارت‌)، زرَنکَ (سیستان)، هَریَوَ (هرات)، باختریش (بلخ)، سوگودَ (سغد)،گندارَ (شمال پاکستان)، سَکَ (سکاها، مردمان میان دریاچه خوارزم و دریای کاسپین)، ثَتَگوش (دره رود هیرمند)، هرَوَتیش (رُخج)، مَکَ (مکران...

*تاریخِ ما افسانه نیست، ستبر چون بیستون؛ گشوده به روی ماست.

@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment