🎞 همه چیز تباه شده، همه چیز پَست شده. اما میتوانم بگویم آنها همه چیز را تباه و پست کردهاند. چون این اتفاق، نوعی تحول طبیعی نیست که بر سر انسانِ به اصطلاح بیگناه فرود آمده باشد. به عکس، این، به خاطر حکم خود انسان است؛ حکم خود انسان در مورد خودش، که البته خدا هم در آن دست دارد؛ یا اگر جرئت داشته باشم میگویم: خدا در آن مشارکت دارد و هر چیزی را که خدا در آن مشارکت دارد، مخوفترین موجودی است که میتوانی تصورش کنی. چون خودت هم میبینی، جهان، بیارزش شده است. پس اهمیتی ندارد که من چه میگویم، چون هر چیزی که آنها به چنگ آوردهاند، بیارزش شده است. و چون آنها همه چیز را با موذیگری و آبزیرکاهی به چنگ آوردهاند، پس آنها همه چیز را بیارزش کردهاند. آنها به هر چیزی که دست میزنند -و آنها به همه چیز دست میزنند-، آن را بیارزش میکنند. این راهی است که آنها تا پیروزی نهایی، تا غلبۀ پایانی طی کردهاند: به چنگ آوردن، بیارزش کردن. بیارزش کردن، به چنگ آوردن. یا اگر دوست داری، میتوانم به گونۀ دیگری بگویم: دست زدن، بیارزش کردن، و از طریق آن به چنگ آوردن. یا دست زدن، به چنگ آوردن و به وسیلۀ آن، بیارزش کردن. این رویه قرنهاست که ادامه دارد؛ و همینطور هم ادامه دارد و ادامه دارد و ادامه دارد. همین رویه و فقط همین رویه بوده، حالا گاهی اوقات با حیلهگری، گاهی با گستاخی، گاهی با ملایمت، گاهی وحشیانه. اما همواره همین رویه ادامه داشته و دارد.
🎬 از فیلم «اسب تورین» (2011)، ساختۀ بلا تار
🎬@philosophycafe