💑 طبق نظر هلن فیشر مردمشناس، عشقِ نخستین یا «سودایی» حدود ۱۲ الى ۱۸ ماه طول میکشد. پس از این مرحله برای آنکه دو طرف به یکدیگر وابسته بمانند به نوع دیگری از عشق نیاز دارند که آن را عشق صمیمانه مینامند. واسطهی بروز عشق صمیمانه مکانیسمها و تجربههای «اینجا و اکنون» مغز هستند، زیرا با مسائلی که مربوط به اینجا و اکنون هستند ارتباط دارند و میخواهند به فرد القا کنند که تو در کنار کسی هستی که دوستش داری، پس دم را غنیمت دان و از زندگی خود لذت بر.
ماجرای عاطفی بر پایهی ترشح دوپامین بسیار پرهیجان بوده و در صورتی که طول آن کوتاه باشد مانند سوار شدن بر سرسرههای هوایی است. اما شیمی مغز ابزارهایی برای حرکت به سوی عشق صمیمانه در اختیار ما گذاشته است. دوپامین، مولكول آرزوهای وسواسگونه است. اما اکسیتوسین و وازوپرسین مربوط به رابطهی درازمدت هستند. اکسیتوسین بیشتر در زنان و وازوپرسین بیشتر در مردان فعال است.
دانشمندان در آزمایشگاه حیوانات مختلف را از نظر ترشح این هورمونها بررسی کردهاند. مثلاً وقتی اکسیتوسین را به مغز موشهای صحرایی ماده تزریق کردند دیدند اگر همان لحظه موش نری کنارش حضور داشته باشد، به او علاقهمند میشود. به همین شکل وقتی به موشهای نری که از نظر ژنتیکی تمایل شهوانی زیاد داشتند ژن مسئول ترشح وازوپرسین میدادند، آنها حتی در صورت در دسترس بودن مادههای دیگر، فقط با یک موش ماده جفتگیری میکردند. وازوپرسین مثل یک هورمون پدیدآورندهی «شوهر نمونه» عمل میکند. دوپامین عکس آن است. افرادی که حامل تعداد زیادی ژن مولد دوپامین باشند شریکهای جنسی بیشتری اختیار میکنند و سن شروع رابطهی جنسی نیز در آنها پایینتر است.
#دوپامین، مولکولی با خواص شگفتانگیز
صفحهی 27-29
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDFPnbmDztxYRQ