دیوانه ای به نیشابور می‌رفت.
دشتی پر از گاو دید، پرسید: « این ها از کیست؟»
گفتند: «از عمید نیشابور است.»
از آنجا گذشت. صحرایی پر از اسب دید.
گفت: « این اسب ها از کسیت؟»
گفتند: «از عمید »
باز به جایی رسید با رمه‌ها و گوسفندهای بسیار.
پرسید: «این همه رمه از کیست؟»
گفتند: «از عمید.»
چون به شهر آمد، غلامان بسیار دید،
پرسید: «این غلامان از کیست؟»
گفتند: «بندگان عمیدند.»
درون شهر سرایی دید آراسته، که مردم به آنجا می‌آمدند و می‌رفتند.
پرسید : «این سرای کیست؟»
گفتند: «این اندازه نمی‌دانی که این سرای عمید نیشابور است؟»

دیوانه دستاری بر سر داشت کهنه و پاره‌ پاره؛ از سر برگرفت به آسمان پرتاب کرد و [رو به خدا] گفت:
«این را هم به عمید نیشابور بده، زیرا که همه چیز را به وی داده‌ای.»

🖌عطار نیشابوری
📚الهی نامه عطار

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing