در حاشیه آزادی موقت چند فعال مدنی به دستور رییسی
از کیسه‌ی «خلیفه»
زیتون ـ مهسا محمدی: هنوز دقایقی از انتشار خبر آزادی چند فعال مدنی به قید وثیقه نگذشته بود که انتساب این آزادی‌ها به «رسیدگی و دادرسی منصفانه» قاضی‌القضات جدید، فضای مجازی را انباشت.
بالاخص در توییتر و در حساب‌های نزدیک به جریان اصولگرای تندرو این آزادی‌های موقت تحقق وعده ابراهیم رییسی خوانده شد که ۱۷ شهریور ماه سال‌جاری دستور «رسیدگی ویژه» به بعضی از این پرونده‌ها بالاخص پرونده‌های فعالین کارگری داده بود.
عاطفه رنگریز، مرضیه امیری، سپیده قلیان و امیرامیرقلی در حالی با وثیقه‌های سنگین از بازداشت‌های موقتِ طولانی مدت خود آزاد شدند که اساسا بر سر دلایل دستگیری و بازداشت آنان اما و اگرهای فراوانی وجود داشت.
آزادی متهمان سیاسی و صنفی تا زمان برگزاری دادگاه و صدور حکم نهایی تا یکی دو سال پیش روال غیرمعمولی نبود، اما بعد از دی ماه ۹۶ و با بسته شدن فضای امنیتی این روال قانونی و عادی به مرور تغییر کرد، به طوری که حالا اعمال آن حتی با یک وثیقه بسیار سنگین هم غیرمعمول به نظر می‌رسد و اصولگرایان تندرو می‌توانند آن را به عنوان «گشایشی» ناشی از حضور ابراهیم رییسی به خورد افکار عمومی بدهند.
این آزادی‌های موقت، به خواست قاضی‌القضات، در حالی اتفاق افتاد که عاطفه رنگریز و سپیده قلیان هفته منتهی به آزادی خود را در اعتراض به روندهای غیرقانونی موجود در پرونده‌شان در اعتصاب غذا به سر برده بودند.
از قضاوت تا امامت
استقبال گسترده اصولگرایان از این آزادی‌ها و مقایسه رییسی با روحانی و صادق لاریجانی این ابهام را به ذهن متبادر می‌کند که داستان چیزی بیش از دستور «قاضی القضات مصلح و ضد فساد» برای «دادرسی عادلانه» در راستای انجام وظایف‌اش به نحو احسن باشد.
از این رو در میان منتقدان برداشت‌هایی سیاسی و قضایی از دلایل احتمالی این آزادی‌ها طرح شده است.
در بعد سیاسی این آزادی‌ها، با اعمال نظر خلیفه‌وار رییسی، این ظن را تقویت می‌کند که او به آرامی در حال تراش دادن خود برای جا افتادن در نقش «رهبر شیعیان» است.؛ رهبر عادل.
https://tinyurl.com/y6yxn4a9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68657
از کیسه‌ی «خلیفه»
زیتون ـ مهسا محمدی: هنوز دقایقی از انتشار خبر آزادی چند فعال مدنی به قید وثیقه نگذشته بود که انتساب این آزادی‌ها به «رسیدگی و دادرسی منصفانه» قاضی‌القضات جدید، فضای مجازی را انباشت.
بالاخص در توییتر و در حساب‌های نزدیک به جریان اصولگرای تندرو این آزادی‌های موقت تحقق وعده ابراهیم رییسی خوانده شد که ۱۷ شهریور ماه سال‌جاری دستور «رسیدگی ویژه» به بعضی از این پرونده‌ها بالاخص پرونده‌های فعالین کارگری داده بود.
عاطفه رنگریز، مرضیه امیری، سپیده قلیان و امیرامیرقلی در حالی با وثیقه‌های سنگین از بازداشت‌های موقتِ طولانی مدت خود آزاد شدند که اساسا بر سر دلایل دستگیری و بازداشت آنان اما و اگرهای فراوانی وجود داشت.
آزادی متهمان سیاسی و صنفی تا زمان برگزاری دادگاه و صدور حکم نهایی تا یکی دو سال پیش روال غیرمعمولی نبود، اما بعد از دی ماه ۹۶ و با بسته شدن فضای امنیتی این روال قانونی و عادی به مرور تغییر کرد، به طوری که حالا اعمال آن حتی با یک وثیقه بسیار سنگین هم غیرمعمول به نظر می‌رسد و اصولگرایان تندرو می‌توانند آن را به عنوان «گشایشی» ناشی از حضور ابراهیم رییسی به خورد افکار عمومی بدهند.
این آزادی‌های موقت، به خواست قاضی‌القضات، در حالی اتفاق افتاد که عاطفه رنگریز و سپیده قلیان هفته منتهی به آزادی خود را در اعتراض به روندهای غیرقانونی موجود در پرونده‌شان در اعتصاب غذا به سر برده بودند.
از قضاوت تا امامت
استقبال گسترده اصولگرایان از این آزادی‌ها و مقایسه رییسی با روحانی و صادق لاریجانی این ابهام را به ذهن متبادر می‌کند که داستان چیزی بیش از دستور «قاضی القضات مصلح و ضد فساد» برای «دادرسی عادلانه» در راستای انجام وظایف‌اش به نحو احسن باشد.
از این رو در میان منتقدان برداشت‌هایی سیاسی و قضایی از دلایل احتمالی این آزادی‌ها طرح شده است.
در بعد سیاسی این آزادی‌ها، با اعمال نظر خلیفه‌وار رییسی، این ظن را تقویت می‌کند که او به آرامی در حال تراش دادن خود برای جا افتادن در نقش «رهبر شیعیان» است.؛ رهبر عادل.
https://tinyurl.com/y6yxn4a9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68657
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment