رضاشاه بزرگ در خاطراتش نوشته که هنوز سردار قشون بود و هنوز به پادشاهی نریسیده بود که در تخت جمشید یک گروه انگلیسی آمده بودند بعنوان باستانشناس و حفاری می‌کردند رضاشاه متوجه شده بود که هر آنچه آنها پیدا میکنند را از کشور خارج می‌کردند که یکی از آنها لوحه نوشته شده در زیر یکی از ستونهای تخت جمشید بود که کورش بزرگ در عمق زمین مخفی کرده بود و نوشته بود این را یرای فرزندانم در آینده میگذاریم تا از گذشته خود روزی باخبر شوند آن را را دزدیدند و بردند و رضاشاه انگلیسی ها را بیرون کرد و یک گروه از المان آورد تا ادامه حفاری کنن آنها متوجه شدند که آنچه انگلیسی ها پیدا کرده بودند قسمتی از یک کتاب است و مطمین بودند که بقیه آن باید در جای دیگر چال شده باشد و این تدبیری بود که کورش بزرگ بکار برده بود تا اگر کسی دستبرد زد نتواند همه آن را بیاید در نتیجه آنها با محاسباتی حدس زدند که در دیگر ستونها باید مخفی کرده باشد که سه تای دیگر لوحه را در قسمتهای دیگر کاخ پیدا کردند این لوحه ها بسیار بزرگ بودن همه از طلای خالص بود رضاشاه بزرگ بلافاصله آنها را در موزه ملی قرار می‌دهد و شاهنشاه اریامهر بهد از ساختن میدان شهیاد آنها را به موزه میدان شهیاد منتقل میکنند که بعد از شورش این کثافتهای دزد آنها را دوباره به موزه ملی برمیگردانند مه رییس یکی از همین سازمانها در اوایل شورش یکی از آنها را می دزد و آب می‌کند و با آن ماشین پیکان میخرد. وقت این مطلب را خواندم کلی گریه کردم که چنین آثار بزرگی را که قیمت نمیشده برای آن تعیین کرد را یک بیشعور بیسواد احمق چنین بلایی سرش بیاورد و ما دوباره بدست اعراب غارت شدیم بهر حال گفتن این قضیه بخاطر این بود که بگویم انگلیسی ها و بطور کلی غربی ها تا توانستند ما را غارت کردند و یک چیز برایم جالب بود که میگویند رضاشاه نوکر انگلیس بود که البته این را میگویند که مزدوری خودشان را لوث کنند غصه هایشان بسیار است