دلم برای کسی‌ تنگ است
که آفتاب صداقت را
به ميهمانی گلهای باغ می‌آورد
و گيسوان بلندش را به بادها می داد
و دستها‌ی سپيدش را به آب می‌بخشيد
دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دريای واژگون می‌دوخت
و شعرهای خوشی چون پرنده‌ها می‌خواند

کسي که بی من ماند
کسي که با من نيست
کسي که ...
دگر کافی ست!

حمید مصدق

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing