📍پیرامونِ ما و غرب📍


در جهان سرمایه‌داری و مدرن امروز همواره از زنان می‌خواهیم با بدنی لاغر، بدون شکم، با برجستگی‌‌های خاص خود ما را در بخار لذت تن خود غرق کنند. آن‌ها نیز در پی برآوردن میل دیگری (مرد - نرینه‌ای لذت‌طلب) بینی، لب و گونه‌های خود را به تیغ جراحی می‌سپارند. علی‌رغم دانستن این واقعیت که کفش پاشنه‌بلند به سلامت جسمی‌‌شان آسیب می‌زند، کفش‌های پاشنه‌بلند می‌‌پوشند تا مطابق میل دیگری عمل کنند. در واقع جهان مدرن، زنان را به برده‌‌هایی مبدل کرده است که باید یک ‌ریز در پی برآورده کردن مطامع و امیال دیگری بر بیایند. آن‌ها حتی خود را از دریچه‌ی چشم مردان می‌‌نگرند. فروکاستن دیگری به ابزار و ابژه‌ میل رابطه‌ی جنسی نیست؛ نوعی سلطه‌ی مردانه است.
آلن بدیو-در ستایش عشق
➖➖➖➖➖➖➖
📌علیرضا موثق:

اگر غرب را به یک ماشین بنز تشبیه کنیم، نمی دانم چرا دود و کثافت و نخاله اش بیشتر نصیب ما می شود؟ شاید ما نیز بد سلیقه ایم.

به قول مرتضی مردیها این نوابیغ، شارلاتان هایی هستند که به سیم آخر زدند! شرف شان، آن «سیم آخر» بود که فروختند.

اولاً) آیا در جهان مدرن، به نحو عام، زنان چنین شدند؟ اگر چنین است، این حجم از مشارکتِ زنان در حوزهٔ امورِ علمی و فلسفی و تکنولوژیک و سیاسی چه تبیینی دارد؟

ثانیاً) در جهان سنت، زنان و مردان چه وضعی داشتند؟

ارادهٔ قدرت و زیستنِ غیر اصیل و از《نگاهِ دیگری》چه نقشی در جهانِ سنت داشت؟

زن ها در پستو بودند و چون ماشینِ جوجه-کشی می زاییدند تا برای قبیله نیروی جنگی تولید کنند. مردان قوی هیکل تولید کنند تا آن مردها به جای کفشِ پاشنه بلند، با شمشیر و گرز ابراز وجود کنند و کله-مناره بسازند و طلا و کنیز برای قبیله به غنیمت بیاورند و ده ها زن و کنیز دور خود جمع کنند و قدرت مردانه-آلتی شان را به نمایش بگذارند.
@cafe_andishe95