چنان سرشار از خاطره‌ام من که گویی هزارساله‌ام
کشوهای فراخ آکنده از
صورت‌حساب، شعر، نامه‌های عاشقانه، ترانه و دادخواست
و انبوهِ موهای پیچیده در قبض‌های رسید، کمتر از ذهن غمین من رازهای نهان دارند.
مغز من هِرمی است، بی‌کرانه
دخمه‌ای است که از گورستان مردگانش افزون است.
ـ گورستان نفرت‌انگیز من
که در آن کرم‌های دراز ندامت می‌خزند
و هماره عزیزترین مردگانم را می‌درند
تالار قدیمی من، آکنده از گل‌های پژمرده
با انبوهِ جامه‌های کهنه و فرسوده
و نگاره‌های نالان و رنگ‌باخته
بر دیوار است
که عطر شیشه‌ای درگشوده را می‌بویند...
«گل‌های شر و ملال پاریسی»
سروده: شارل بودلر
ترجمه: دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
نام نقاشی: «اشعار روح؛ مسیر اشتباه»(۱۸۸۱)
هنرمند: آنه فرانسوا لوئی جانمو
@Renaissancetranslate
