«علیرضا فاضلی منفرد ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ توسط مردان خانواده اش به قتل رسید. از فیلم های منتشر شده می توان فهمید که او سرشار از ذوق و شوق زندگی بود. چرا ظالمانه زندگی، شوق و شور بودن را از او گرفتند ؟ گناه او چه بود؟
۱۴ سال پیش پسری که می شناختمش به همین دلیل به قتل رسید . او پسری با هوش، با مطالعه و توانمند بود که در سفر برزیل و شرکت و سخنرانی در world social furom با هم بودیم. او یکی از جوانان هموطنم بود که به حضور و وجودش افتخار می کردم. ایران برایش نا امن بود و ناچار به هند رفت و همانجا توسط متعصبین هند سوزانده شد .
بابک پر از عشق به زندگی و شور و نشاط جوانی بود . بی وقفه کار می کرد و یکی از موفق های دوران بود. به کدامین گناه سوزانده شد؟
حکومت آنها را مجرم می داند. جامعه آنها را طرد می کند. خانواده ها آنها را مایه آبرو ریزی می دانند و غربت برایشان نا امن است.
آنها می خواهند زندگی کنند . کجا پناه ببرند؟»

از اینستاگرام نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق

@Tavaana_TavaanaTech