بارها این گلخارهای بنفش را در مراتع، حاشیه جاده و جوی ها دیده ایم. اسمش شکرتیغال است و یک گیاه دارویی است. اما فقط این نیست.
این گیاه یک همزیست شگفت انگیز برای باغ و مزرعه است و بیش از 120 نوع آن در دنیا شناخته شده است. رایحه و همچنین جذابیت آن موجب می شود که پروانه ها ، زنبورها و پرندگان را جذب کند و گرده افشانی را به غنی ترین سطح برساند.
بر روی برگها و ساقه این گیاه حشرهای از راسته قاببالان بنام خزوکک برای نگهداری تخمها و نوزاد خود پیلهای میتند به اندازه یک فندق که سفیدرنگ است.
نوزاد پس از آنکه به حشره بالغ بدل شد پیله را سوراخ میکند و از آن خارج میشود. جنس پیله این حشره که از ترشحات گیاه شکرتیغال ساخته شده ترکیبی از مواد سلولزی و نشاسته و مواد ازته و بهمقدار زیاد (در حدود ۲۵ درصد) قند مخصوصی بنام ترهالوز است.
در پزشکی قدیم از این پیله که بنام شکرتیغال یا گل تیغال مینامند بعنوان ملین و متعادل کننده دستگاه گوارش استفاده میکردند. در بازار منظور از شکرتیغال همین گل تیغال پیله خزوکک است و خودگیاه را بنام تیغال مینامند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾