▪️چه نوع دوچرخه‌ای؟
▪️ ست‌گادین | چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۲
احتمالن شما هم یک دوچرخه دارید ولی نه یک دوچرخهی خوابیده(recumbent) که در گاراژ پارک شده باشد.
حتی اگر کارآمدتر، راحت‌تر و ای‌بسا سریع‌تر باشد.
چطور این اتفاق رخ داد؟
در سال ۱۹۳۳ یک رکورد سرعت بیست‌ساله توسط مسابقه‌دهنده‌ای با دوچرخهی خوابیده شکسته شد. تولیدکنندگان پیشروی دوچرخه‌های ایستاده[معمولی] با نگرانی به UCI رفتند و آنها را متقاعد کردند که دوچرخه‌های خوابیده را از رقابت منع کنند.
این ممنوعیت بعد از نزدیک به صد سال، همچنان ادامه دارد.
البته بسیاری از ما هرگز در یک مسابقه‌ی دوچرخه‌سواری UCI شرکت نمی‌کنیم.
اما سریع‌ترین دوچرخه‌سواران، کسانی هستند که بیشترین زمان و پول را صرف دوچرخه‌های خود می‌کنند. آنها توسط حلقه‌ای از دوچرخه‌سواران دیگر احاطه شده‌اند که دوست دارند سریع‌ترین باشند. حتی آنها توسط حلقه‌ی بزرگتری از افراد دیگر احاطه شده‌اند که از ایشان الهام می‌گیرند.
و به این ترتیب، نقش‌های وضعیتی(status roles) و در نتیجه نقش‌های وابسته به آنها(affiliation roles) تنظیم می‌شوند. سپس سیستم‌ها ساخته می‌شوند، پلتفرم‌های فناوری تقویت می‌شوند و خرید و فروش انواع دوچرخه‌های معمولی، ساده‌تر، آسان‌تر و راحت‌تر می‌شود. همه‌ی این‌ها به خاطر مسابقه‌ای است که ۹۰ سال پیش برگزار شده است!
در نظر بگیرید چه اتفاقی افتاد وقتی یک نفر ( که اکنون در گرد و غبار زمان گم شده است) تصمیم گرفت تا الگوریتمی را در YouTube تغییر دهد. این ترفند ساده، شروع به ارائه‌ی نتایج سودآورتر می‌کند و بنابراین دیگران هم این تغییر را سازماندهی کرده و توسعه می‌دهند و چیزی را به یک کد قانونمند تبدیل می‌کنند که ممکن است در بلندمدت به نفع کاربران یا سازندگان نباشد. حال، چیزی که ساخته شده است، باعث می‌شود هرآنچه تولید و درنتیجه تماشا می‌شود، تغییر کند.
دفتری که روزانه ۵۰۰۰ نفر به آنجا رفت و آمد می‌کنند، همچنان سر جای خودش است، چون چهل سال پیش، یکی فکر می‌کرد کارکردن در نزدیکی خانه خوب است و آن دفتر چهار نفره، اکنون یک ساختمان عظیم چندین طبقه شده است.
ما دُم برخی از نژادهای سگ را بریدیم زیرا هزاران سال پیش، شخصی به اشتباه فکر می‌کرد این کار از بیماری جلوگیری می‌کند. اما پس از آن به نشانه‌ای از پایبندی یا حفظ وضعیت تبدیل شد و آن سیستم[ بریدن دُم برخی از سگ‌ها] همچنان پابرجاست.
تصمیمات کوچک باهم ترکیب می‌شوند و مثل لنگری محکم‌کننده برای سیستم‌ها عمل می‌کنند. تعهد ما به دفاع از هزینه‌های هدررفته، باعث می‌شود این سیستم‌ها تا مدت‌ها بدون اینکه هدفی را تأمین کنند به کارشان ادامه دهند.
تا اینکه یک روز به دوچرخه‌مان نگاه می‌کنیم و با تعجب می‌گوییم که «چطور به اینجا رسیدیم؟»
.
▪️ ست‌گادین | چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۲
احتمالن شما هم یک دوچرخه دارید ولی نه یک دوچرخهی خوابیده(recumbent) که در گاراژ پارک شده باشد.
حتی اگر کارآمدتر، راحت‌تر و ای‌بسا سریع‌تر باشد.
چطور این اتفاق رخ داد؟
در سال ۱۹۳۳ یک رکورد سرعت بیست‌ساله توسط مسابقه‌دهنده‌ای با دوچرخهی خوابیده شکسته شد. تولیدکنندگان پیشروی دوچرخه‌های ایستاده[معمولی] با نگرانی به UCI رفتند و آنها را متقاعد کردند که دوچرخه‌های خوابیده را از رقابت منع کنند.
این ممنوعیت بعد از نزدیک به صد سال، همچنان ادامه دارد.
البته بسیاری از ما هرگز در یک مسابقه‌ی دوچرخه‌سواری UCI شرکت نمی‌کنیم.
اما سریع‌ترین دوچرخه‌سواران، کسانی هستند که بیشترین زمان و پول را صرف دوچرخه‌های خود می‌کنند. آنها توسط حلقه‌ای از دوچرخه‌سواران دیگر احاطه شده‌اند که دوست دارند سریع‌ترین باشند. حتی آنها توسط حلقه‌ی بزرگتری از افراد دیگر احاطه شده‌اند که از ایشان الهام می‌گیرند.
و به این ترتیب، نقش‌های وضعیتی(status roles) و در نتیجه نقش‌های وابسته به آنها(affiliation roles) تنظیم می‌شوند. سپس سیستم‌ها ساخته می‌شوند، پلتفرم‌های فناوری تقویت می‌شوند و خرید و فروش انواع دوچرخه‌های معمولی، ساده‌تر، آسان‌تر و راحت‌تر می‌شود. همه‌ی این‌ها به خاطر مسابقه‌ای است که ۹۰ سال پیش برگزار شده است!
در نظر بگیرید چه اتفاقی افتاد وقتی یک نفر ( که اکنون در گرد و غبار زمان گم شده است) تصمیم گرفت تا الگوریتمی را در YouTube تغییر دهد. این ترفند ساده، شروع به ارائه‌ی نتایج سودآورتر می‌کند و بنابراین دیگران هم این تغییر را سازماندهی کرده و توسعه می‌دهند و چیزی را به یک کد قانونمند تبدیل می‌کنند که ممکن است در بلندمدت به نفع کاربران یا سازندگان نباشد. حال، چیزی که ساخته شده است، باعث می‌شود هرآنچه تولید و درنتیجه تماشا می‌شود، تغییر کند.
دفتری که روزانه ۵۰۰۰ نفر به آنجا رفت و آمد می‌کنند، همچنان سر جای خودش است، چون چهل سال پیش، یکی فکر می‌کرد کارکردن در نزدیکی خانه خوب است و آن دفتر چهار نفره، اکنون یک ساختمان عظیم چندین طبقه شده است.
ما دُم برخی از نژادهای سگ را بریدیم زیرا هزاران سال پیش، شخصی به اشتباه فکر می‌کرد این کار از بیماری جلوگیری می‌کند. اما پس از آن به نشانه‌ای از پایبندی یا حفظ وضعیت تبدیل شد و آن سیستم[ بریدن دُم برخی از سگ‌ها] همچنان پابرجاست.
تصمیمات کوچک باهم ترکیب می‌شوند و مثل لنگری محکم‌کننده برای سیستم‌ها عمل می‌کنند. تعهد ما به دفاع از هزینه‌های هدررفته، باعث می‌شود این سیستم‌ها تا مدت‌ها بدون اینکه هدفی را تأمین کنند به کارشان ادامه دهند.
تا اینکه یک روز به دوچرخه‌مان نگاه می‌کنیم و با تعجب می‌گوییم که «چطور به اینجا رسیدیم؟»
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment