🎞 من می‌تونم زمان‌های خیلی وقت پیش رو به یاد بیارم؛ خیلی قبل‌تر از این‌که به دنیا بیام. یادمه که من و اونای دیگه که هنوز به دنیا نیومده بودیم، داشتیم بازی می‌کردیم. وقتی که هنوز ما به دنیا نیومدیم، همه چیز رو می‌دونیم؛ هر چیزی رو که در آینده هم رخ بده می‌دونیم.
وقتی که نوبتت بشه که به دنیا بیای، فرشته‌های فراموشی میان و انگشتشون رو به نشانۀ سکوت میذارن روی دهنت. هیس! این حرکت اونا، یه فرورفتگی روی لب بالاییِ ما ایجاد می‌کنه که تا آخر عمرمون با ما می‌مونه. معنی این علامت اینه که تو همه چیز رو فراموش کردی.
ولی فرشته‌ها یادشون رفت که این کار رو با من بکنن.

🎬 از فیلم «آقای نوبادی» (2009)، ساختۀ ژاکو ون دورمال 🎬

@philosophycafe