⭕️ یعقوب ظروفچی؛ خاموشی صدایی گرم و پرطنین
📌 رشید بهبودف، خواننده افسانه‌ای موسیقی آذری، ظروفچی و صدایش را رد پا و جانشینی برای صدای خودش عنوان کرد
♦️یعقوب ظروفچی که ترانه‌هایش شادی و طرب و طراوت برای مخاطبان آثارش، به ویژه ایرانیان و ترک‌های آذری زبان، به ارمغان می‌آورد، روز ۲۳ شهریور در کشور آذربایجان بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت. خواننده‌ای که می‌توانست حداقل یک دهه دیگر بخواند و حنجره داودی‌اش با آن صدای تِنور خوش‌لحن و جذاب، انتشار دهنده و نغمه‌سرای ترانه‌ها و قطعات دیگری باشد، مشخص نیست که چرا باید در اثر کرونا از دنیا برود، آن هم در کشوری که مسئولان بهداشت آن، واکسینه‌کردن افراد را از همان روزهای نخست توزیع واکسن شروع کرده بودند، و ظروفچی که ۶۷ سال سن داشت و واجد شرایط دریافت واکسن در همان روزهای نخست بود، مشخص نشد که آیا واکسن دریافت کرده بود، یا نه.
ظروفچی آموزش موسیقی را در اوان کودکی آغاز کرد. شهر تبریز و هنرستان موسیقی آن شهر که همتراز با هنرستان موسیقی تهران بود، در آن سال‌ها مهد موسیقی به شمار می‌رفت و هر کسی که اندک استعدادی داشت، به سرعت جلب و جذب محافل هنری می‌شد. ظروفچی در یکی از معدود گفت‌وگو‌هایی که از او برجای مانده است (گفتوگو با شبکه تلویزیونی ایرانیان کانادا-CsTvfarsi)، از آن دوران یاد می‌کند و این که در هشت سالگی با حضور در یک برنامه موفق در تبریز با ترانه زیبای ترکی«"جیک جیک جو‌جه لرِم»، خود را به جامعه هنری منطقه معرفی کرد. این شور و شوق به موسیقی سبب شد تا به سمت تحصیل در هنرستان موسیقی سوق یابد. ۱۴ ساله که شد، تقریبا نوجوانی شناخته‌شده در شهر تبریز بود و با رهبری آساتور صفریان، رهبر وقت ارکستر سمفونیک تبریز، به صورت ماهانه برای همشهریان خود و نیز شبکه تلویزیونی اجرای برنامه می‌کرد.
وقتی برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۵۲ به تهران و دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران آمد، فرصتی فراخ‌تر برایش فراهم شد که بتواند محافل بزرگتری را کشف کند. صدا و خوانندگی‌اش دو شومن معروف آن سال‌ها را به سمتش کشاند و این همان نقطه‌ای بود که به گفته ظروفچی در همان گفتوگو، او را به مردم ایران معرفی کرد. آن دو تن، فریدون فرخزاد و پرویز قریب‌‌افشار بودند که برنامه‌های تلویزیونی آن‌ها در زمره پربیننده‌ترین برنامهها به شمار می‌رفت و هنرمندان بسیاری علاقه‌مند بودند در برنامه‌های آنان حضور یابند، چرا که می‌دانستند حضور در آن برنامهها، به خصوص برنامه فریدون فرخزاد، می‌تواند کلید شهرت و معروفیت آن‌ها باشد. همین شهرت و البته حضور ظروفچی در گروه کُر اپرای تالار رودکی سبب شد تا به گفته خودش، به طور متوسط در طول هر ماه یک اجرا در آن تالار به صحنه ببرد.
در سال‌های قبل از انقلاب از او ۴ آلبوم منتشر شد و می‌توان گفت در آن سال‌ها او معروفترین خواننده آذری‌زبان مقیم پایتخت بود که به همراه عابدین‌زاده و علمیه، توانستند فضای شعری و موسیقایی این گونه موسیقی را از وضعیتی به‌اصطلاح «کوچه بازاری» و عامه‌پسند، به سمت اجراهای شهری‌شده ونسبتا هنری‌تر سوق دهند و پای آن را به برنامه‌های جدی‌تر موسیقی باز کنند.
ادامه مطلب...
🖌 حسن امرایی
📌 رشید بهبودف، خواننده افسانه‌ای موسیقی آذری، ظروفچی و صدایش را رد پا و جانشینی برای صدای خودش عنوان کرد
♦️یعقوب ظروفچی که ترانه‌هایش شادی و طرب و طراوت برای مخاطبان آثارش، به ویژه ایرانیان و ترک‌های آذری زبان، به ارمغان می‌آورد، روز ۲۳ شهریور در کشور آذربایجان بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت. خواننده‌ای که می‌توانست حداقل یک دهه دیگر بخواند و حنجره داودی‌اش با آن صدای تِنور خوش‌لحن و جذاب، انتشار دهنده و نغمه‌سرای ترانه‌ها و قطعات دیگری باشد، مشخص نیست که چرا باید در اثر کرونا از دنیا برود، آن هم در کشوری که مسئولان بهداشت آن، واکسینه‌کردن افراد را از همان روزهای نخست توزیع واکسن شروع کرده بودند، و ظروفچی که ۶۷ سال سن داشت و واجد شرایط دریافت واکسن در همان روزهای نخست بود، مشخص نشد که آیا واکسن دریافت کرده بود، یا نه.
ظروفچی آموزش موسیقی را در اوان کودکی آغاز کرد. شهر تبریز و هنرستان موسیقی آن شهر که همتراز با هنرستان موسیقی تهران بود، در آن سال‌ها مهد موسیقی به شمار می‌رفت و هر کسی که اندک استعدادی داشت، به سرعت جلب و جذب محافل هنری می‌شد. ظروفچی در یکی از معدود گفت‌وگو‌هایی که از او برجای مانده است (گفتوگو با شبکه تلویزیونی ایرانیان کانادا-CsTvfarsi)، از آن دوران یاد می‌کند و این که در هشت سالگی با حضور در یک برنامه موفق در تبریز با ترانه زیبای ترکی«"جیک جیک جو‌جه لرِم»، خود را به جامعه هنری منطقه معرفی کرد. این شور و شوق به موسیقی سبب شد تا به سمت تحصیل در هنرستان موسیقی سوق یابد. ۱۴ ساله که شد، تقریبا نوجوانی شناخته‌شده در شهر تبریز بود و با رهبری آساتور صفریان، رهبر وقت ارکستر سمفونیک تبریز، به صورت ماهانه برای همشهریان خود و نیز شبکه تلویزیونی اجرای برنامه می‌کرد.
وقتی برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۵۲ به تهران و دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران آمد، فرصتی فراخ‌تر برایش فراهم شد که بتواند محافل بزرگتری را کشف کند. صدا و خوانندگی‌اش دو شومن معروف آن سال‌ها را به سمتش کشاند و این همان نقطه‌ای بود که به گفته ظروفچی در همان گفتوگو، او را به مردم ایران معرفی کرد. آن دو تن، فریدون فرخزاد و پرویز قریب‌‌افشار بودند که برنامه‌های تلویزیونی آن‌ها در زمره پربیننده‌ترین برنامهها به شمار می‌رفت و هنرمندان بسیاری علاقه‌مند بودند در برنامه‌های آنان حضور یابند، چرا که می‌دانستند حضور در آن برنامهها، به خصوص برنامه فریدون فرخزاد، می‌تواند کلید شهرت و معروفیت آن‌ها باشد. همین شهرت و البته حضور ظروفچی در گروه کُر اپرای تالار رودکی سبب شد تا به گفته خودش، به طور متوسط در طول هر ماه یک اجرا در آن تالار به صحنه ببرد.
در سال‌های قبل از انقلاب از او ۴ آلبوم منتشر شد و می‌توان گفت در آن سال‌ها او معروفترین خواننده آذری‌زبان مقیم پایتخت بود که به همراه عابدین‌زاده و علمیه، توانستند فضای شعری و موسیقایی این گونه موسیقی را از وضعیتی به‌اصطلاح «کوچه بازاری» و عامه‌پسند، به سمت اجراهای شهری‌شده ونسبتا هنری‌تر سوق دهند و پای آن را به برنامه‌های جدی‌تر موسیقی باز کنند.
ادامه مطلب...
🖌 حسن امرایی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment