آیا بسیار عجیب نیست که در این دنیا، جایی که چیزهای زیادی برای پرت شدن حواس هست_منظورم سرگرمی‌ها است_ تقریباً همه تماشاچی هستند و عدۀ کمی بازیگرند؟
بیشتر ما هر زمان که مقداری وقت آزاد داریم، به جستجوی نوع خاصی از سرگرمی می‌رویم. کتابی جدی را در دست می‌گیریم: یک رمان، یا یک مجله. اگر در آمریکا هستیم٬ رادیو یا تلویزیون را روشن می‌کنیم، یا به بذله‌گویی‌های بی‌وقفه می‌پردازیم.
یک خواست دائمی برای سرگرم شدن ما وجود دارد، برای مشغول شدن، برای دور شدن از خودمان. ما از تنها بودن می‌ترسیم، می‌ترسیم بدون همصحبت بمانیم، بدون چیزی که حواسمان را پرت کند. تعداد خیلی کمی از ما تا بحال تنها در دشت و جنگل قدم زده‌ایم، نه در حال صحبت کردن یا آواز خواندن، بلکه فقط قدم زدن در سکوت و مشاهده چیزها دربارۀ خود و درون خودمان. ما تقریباً هرگز چنین نمی‌کنیم، چرا که می‌دانید بیشتر ما بسیار ملول هستیم؛ ما در شکل معمول و کسل‌کنندۀ یاد گرفتن یا یاد دادن، وظایف منزل یا شغل خود گرفتار شده‌ایم، و بنابراین در زمان‌های فراغتمان می‌خواهیم چه به طور سبک و چه جدی سرگرم باشیم. ما مطالعه می‌کنیم، یا به سینما می‌رویم - یا به مذهب که چیزی مشابه است روی می‌آوریم. مذهب نیز فرمی از حواس‌پرتی و سرگرمی شده است، نوعی فرار جدی از ملالت، از زندگی روتین.
نمی‌دانم آیا شما به همۀ اینها پی برده‌اید؟ بیشتر افراد دائماً با چیزها مشغولند، با مراسم مذهبی، با تکرار کلماتی مشخص، با نگران بودن دربارۀ این یا آن - چون آنها از تنها بودن با خودشان وحشت دارند. شما سعی کنید تنها باشید، بدون هر نوع چیزی که حواستان را پرت کند، و خواهید دید که چقدر سریع می‌خواهید که از خودتان دور شوید و آنچه هستید را فراموش کنید. و به همین علت است که این ساختار عظیم و حرفه‌ای سرگرمی، حواس‌پرتی‌های خودکار، بطور بسیار برجسته‌ای بخشی از آنچه که ما تمدن می‌نامیم شده‌اند.
اگر دقت کنید خواهید دید که انسانها در دنیا هر چه بیشتر و بیشتر به شکلی فزاینده، پیچیده و جهانی حواس‌پرت می‌شوند. افزایش لذت، کتابهای بی حد و حصری که منتشر می‌شوند، روزنامه‌هایی پر از اتفاقات ورزشی - مطمئناً، همۀ اینها نشان‌دهندۀ این است که ما می‌خواهیم دائماً سرگرم شویم، چرا که درون ما خالی، ملول و مملو از امور پیش پا افتاده است. ما از روابط و اصلاحات اجتماعی‌مان، به عنوان ابزاری برای فرار از خودمان استفاده می‌کنیم. آیا تا بحال متوجه شده‌اید که اکثر مردم چقدر تنها هستند؟!
«جیدو کریشنامورتی»
@renaissancetranslate
بیشتر ما هر زمان که مقداری وقت آزاد داریم، به جستجوی نوع خاصی از سرگرمی می‌رویم. کتابی جدی را در دست می‌گیریم: یک رمان، یا یک مجله. اگر در آمریکا هستیم٬ رادیو یا تلویزیون را روشن می‌کنیم، یا به بذله‌گویی‌های بی‌وقفه می‌پردازیم.
یک خواست دائمی برای سرگرم شدن ما وجود دارد، برای مشغول شدن، برای دور شدن از خودمان. ما از تنها بودن می‌ترسیم، می‌ترسیم بدون همصحبت بمانیم، بدون چیزی که حواسمان را پرت کند. تعداد خیلی کمی از ما تا بحال تنها در دشت و جنگل قدم زده‌ایم، نه در حال صحبت کردن یا آواز خواندن، بلکه فقط قدم زدن در سکوت و مشاهده چیزها دربارۀ خود و درون خودمان. ما تقریباً هرگز چنین نمی‌کنیم، چرا که می‌دانید بیشتر ما بسیار ملول هستیم؛ ما در شکل معمول و کسل‌کنندۀ یاد گرفتن یا یاد دادن، وظایف منزل یا شغل خود گرفتار شده‌ایم، و بنابراین در زمان‌های فراغتمان می‌خواهیم چه به طور سبک و چه جدی سرگرم باشیم. ما مطالعه می‌کنیم، یا به سینما می‌رویم - یا به مذهب که چیزی مشابه است روی می‌آوریم. مذهب نیز فرمی از حواس‌پرتی و سرگرمی شده است، نوعی فرار جدی از ملالت، از زندگی روتین.
نمی‌دانم آیا شما به همۀ اینها پی برده‌اید؟ بیشتر افراد دائماً با چیزها مشغولند، با مراسم مذهبی، با تکرار کلماتی مشخص، با نگران بودن دربارۀ این یا آن - چون آنها از تنها بودن با خودشان وحشت دارند. شما سعی کنید تنها باشید، بدون هر نوع چیزی که حواستان را پرت کند، و خواهید دید که چقدر سریع می‌خواهید که از خودتان دور شوید و آنچه هستید را فراموش کنید. و به همین علت است که این ساختار عظیم و حرفه‌ای سرگرمی، حواس‌پرتی‌های خودکار، بطور بسیار برجسته‌ای بخشی از آنچه که ما تمدن می‌نامیم شده‌اند.
اگر دقت کنید خواهید دید که انسانها در دنیا هر چه بیشتر و بیشتر به شکلی فزاینده، پیچیده و جهانی حواس‌پرت می‌شوند. افزایش لذت، کتابهای بی حد و حصری که منتشر می‌شوند، روزنامه‌هایی پر از اتفاقات ورزشی - مطمئناً، همۀ اینها نشان‌دهندۀ این است که ما می‌خواهیم دائماً سرگرم شویم، چرا که درون ما خالی، ملول و مملو از امور پیش پا افتاده است. ما از روابط و اصلاحات اجتماعی‌مان، به عنوان ابزاری برای فرار از خودمان استفاده می‌کنیم. آیا تا بحال متوجه شده‌اید که اکثر مردم چقدر تنها هستند؟!
«جیدو کریشنامورتی»
@renaissancetranslate
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment