هشدار تولستوی به تزار
در سال ۱۹۰۲ لئون تولستوی (نویسنده شهیر روس) که پایان زندگی را نزدیک می‌دید پیامی مانند پرتاب بطری در دریا برای تزار فرستاد، زیرا تردید داشت که نیکلای دوم آن را بخواند یا اصلاً به آن توجه کند. تولستوی نوشت: «می‌خواهم پیش از آنکه بمیرم سخنانی چند را با شما در میان نهم. این سخنان به آن چه درباره کردار کنونی‌تان می‌اندیشم و نیز به آن چه چنین کرداری می‌تواند باشد مربوط است. آری کردار شما می‌تواند خوشبختی بزرگی برای هزاران تن و نیز خودتان به بار آورد اما هر آینه مسیر کنونی ادامه یابد بدبختی بزرگی هم برای آنان و هم برای شما به بار خواهد آورد ... یک سوم روسیه زیر مقررات حفاظتی بسیار شدید، یعنی بیرون از حوزه قانون، به سر می‌برد و پیوسته بر شمار سپاه پلیس‌های آشکار و پنهان افزوده می‌شود. زندان‌ها و تبعیدگاه‌ها آکنده از محکومان سیاسی است بی‌آن‌که صدها هزار زندانی عادی را به شمار آوریم و تازه اکنون باید کارگران را نیز بر آنان افزود. سانسور، حتی در دوره نفرت‌انگیز سال‌های جهل به درجه کنونی ممنوعیت نرسیده بود. پیگرد و سرکوب دینی هرگز چنین رایج و نه هرگز چنین خشونت‌بار بوده است و هر روز نیز شدیدتر می‌شود. در بسیاری از شهرها فوج‌های سربازان را با جنگ‌افزارهای آماده به رویارویی با مردم فرستاده‌اند ... مواردی از خونریزی‌های برادرکشانه دیده شده است و از نو خونریزی‌های خشن‌تری را نیز زمینه‌سازی می‌کنند. مردمان زراعت‌پیشه، یعنی صدمیلیون دهقان کشور، به رغم رشد بودجه دولت، و شاید به سبب آن، هر سال بینواتر می‌شوند. قحطی به پدیده‌ای عادی تبدیل شده است و ناخشنودی همه طبقات اجتماعی از حکومت نیز عادی شده است ... البته دلیل همه این‌ها روشن و از این قرار است: رایزنان‌تان به شما اطمینان می‌دهند که با متوقف ساختن هرگونه جنبش زندگی‌بخش در مردم می‌توانند امنیت شخص شما و بهروزی مردم را تضمین کنند ... اما شاید بتوان جریان رودخانه‌ای را سریع‌تر متوقف ساخت تا جنبش جادوانه پیش‌رونده بشریت را که خداوند برقرار کرده است.»
تزار از جمله به این هشدار توجهی نکرد؛ پانزده سال بعد سرنگون و اعدام و دودمان‌اش بر باد داده شد.
🖌مارک فِرّو
📕 زایش و فروریزش رژیم کمونیستی در روسیه
(صفحه ۱۵)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در سال ۱۹۰۲ لئون تولستوی (نویسنده شهیر روس) که پایان زندگی را نزدیک می‌دید پیامی مانند پرتاب بطری در دریا برای تزار فرستاد، زیرا تردید داشت که نیکلای دوم آن را بخواند یا اصلاً به آن توجه کند. تولستوی نوشت: «می‌خواهم پیش از آنکه بمیرم سخنانی چند را با شما در میان نهم. این سخنان به آن چه درباره کردار کنونی‌تان می‌اندیشم و نیز به آن چه چنین کرداری می‌تواند باشد مربوط است. آری کردار شما می‌تواند خوشبختی بزرگی برای هزاران تن و نیز خودتان به بار آورد اما هر آینه مسیر کنونی ادامه یابد بدبختی بزرگی هم برای آنان و هم برای شما به بار خواهد آورد ... یک سوم روسیه زیر مقررات حفاظتی بسیار شدید، یعنی بیرون از حوزه قانون، به سر می‌برد و پیوسته بر شمار سپاه پلیس‌های آشکار و پنهان افزوده می‌شود. زندان‌ها و تبعیدگاه‌ها آکنده از محکومان سیاسی است بی‌آن‌که صدها هزار زندانی عادی را به شمار آوریم و تازه اکنون باید کارگران را نیز بر آنان افزود. سانسور، حتی در دوره نفرت‌انگیز سال‌های جهل به درجه کنونی ممنوعیت نرسیده بود. پیگرد و سرکوب دینی هرگز چنین رایج و نه هرگز چنین خشونت‌بار بوده است و هر روز نیز شدیدتر می‌شود. در بسیاری از شهرها فوج‌های سربازان را با جنگ‌افزارهای آماده به رویارویی با مردم فرستاده‌اند ... مواردی از خونریزی‌های برادرکشانه دیده شده است و از نو خونریزی‌های خشن‌تری را نیز زمینه‌سازی می‌کنند. مردمان زراعت‌پیشه، یعنی صدمیلیون دهقان کشور، به رغم رشد بودجه دولت، و شاید به سبب آن، هر سال بینواتر می‌شوند. قحطی به پدیده‌ای عادی تبدیل شده است و ناخشنودی همه طبقات اجتماعی از حکومت نیز عادی شده است ... البته دلیل همه این‌ها روشن و از این قرار است: رایزنان‌تان به شما اطمینان می‌دهند که با متوقف ساختن هرگونه جنبش زندگی‌بخش در مردم می‌توانند امنیت شخص شما و بهروزی مردم را تضمین کنند ... اما شاید بتوان جریان رودخانه‌ای را سریع‌تر متوقف ساخت تا جنبش جادوانه پیش‌رونده بشریت را که خداوند برقرار کرده است.»
تزار از جمله به این هشدار توجهی نکرد؛ پانزده سال بعد سرنگون و اعدام و دودمان‌اش بر باد داده شد.
🖌مارک فِرّو
📕 زایش و فروریزش رژیم کمونیستی در روسیه
(صفحه ۱۵)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment