🚩حکومت استالین به آنا آخماتوا، شاعر سرشناس روسی، لقب "پناهنده داخلی" داد.
حکومت‌های تمامیت‌خواه با شهروندان ناراضی‌اش چنین می‌کنند؛ یا باید از کشور بگریزند و به یک تبعید ِ خودخواسته تن بدهند و یا بمانند و سکوت اختیار کنند به داخل خود پناهنده بشوند. اندک انسان‌هایی هم که بر ترس و رنج غلبه می‌کنند راهی زندان می‌شوند و یا جان‌شان را از دست می‌دهند. آن‌چه می‌ماند کسانی هستند که باید مجیز ارباب قدرت را بگویند تا سهمی از سفره‌ی غنایم و تاراج به آن‌ها برسد.
"النا بونر" همسر ِ "آندره ساخاروف"، فیزیک‌دان اهل شوروی که در سال ۱۹۷۵ برنده جایزه صلح نوبل هم شد، کتابی دارد که از دوران تبعید ساخاروف و زندگی‌شان نوشته است. نام این کتاب "تنها با یک‌دیگر" است که داستان‌های تکان‌دهنده از سال‌های تبعید به شهر "گورکی" است. "گورکی" شهری است در ۴۰۰ کیلومتری مسکو. ساخاروف به مدت ده سال به این شهر تبعید شد و در نهایت در دسامبر ۱۹۸۶ آزاد شد.
نام کتاب النا بونر -Alone Together- در واقع حکایت ِ کاری است که نظام‌های تمامیت‌خواه با منتقدان خود می‌کند؛
"باهمان تنهایان". این حکومت‌ها شهروندان را به توده‌های بی‌شکل و دور از هم تبدیل می‌کنند تا در این پراکندگی راحت‌تر سرکوب‌شان کند.
از قضا در عنوان فرعی کتاب النا بونر، اصطلاح "تبعید به درون" هم آمده است.
فاصله‌انداختن بین تبعیدیان ِ در درون و بیرون یکی دیگر از کارهایی است که چنین حکومت‌هایی انجام می‌دهند. عنوان "کنار گودنشین" یا "خارج‌نشین بی‌درد"، ابداع این نوع حکومت‌ها است.
به قول شفیعی کدکنی:
دشوارترین شکنجه این بود که ما
یک یک به درون ِ خویش تبعید شدیم
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
حکومت‌های تمامیت‌خواه با شهروندان ناراضی‌اش چنین می‌کنند؛ یا باید از کشور بگریزند و به یک تبعید ِ خودخواسته تن بدهند و یا بمانند و سکوت اختیار کنند به داخل خود پناهنده بشوند. اندک انسان‌هایی هم که بر ترس و رنج غلبه می‌کنند راهی زندان می‌شوند و یا جان‌شان را از دست می‌دهند. آن‌چه می‌ماند کسانی هستند که باید مجیز ارباب قدرت را بگویند تا سهمی از سفره‌ی غنایم و تاراج به آن‌ها برسد.
"النا بونر" همسر ِ "آندره ساخاروف"، فیزیک‌دان اهل شوروی که در سال ۱۹۷۵ برنده جایزه صلح نوبل هم شد، کتابی دارد که از دوران تبعید ساخاروف و زندگی‌شان نوشته است. نام این کتاب "تنها با یک‌دیگر" است که داستان‌های تکان‌دهنده از سال‌های تبعید به شهر "گورکی" است. "گورکی" شهری است در ۴۰۰ کیلومتری مسکو. ساخاروف به مدت ده سال به این شهر تبعید شد و در نهایت در دسامبر ۱۹۸۶ آزاد شد.
نام کتاب النا بونر -Alone Together- در واقع حکایت ِ کاری است که نظام‌های تمامیت‌خواه با منتقدان خود می‌کند؛
"باهمان تنهایان". این حکومت‌ها شهروندان را به توده‌های بی‌شکل و دور از هم تبدیل می‌کنند تا در این پراکندگی راحت‌تر سرکوب‌شان کند.
از قضا در عنوان فرعی کتاب النا بونر، اصطلاح "تبعید به درون" هم آمده است.
فاصله‌انداختن بین تبعیدیان ِ در درون و بیرون یکی دیگر از کارهایی است که چنین حکومت‌هایی انجام می‌دهند. عنوان "کنار گودنشین" یا "خارج‌نشین بی‌درد"، ابداع این نوع حکومت‌ها است.
به قول شفیعی کدکنی:
دشوارترین شکنجه این بود که ما
یک یک به درون ِ خویش تبعید شدیم
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment