نکته ایی در باره کلمات هم خانواده در زبان های " فارسی " و " عربی "

آن چه که در کتاب های درسی با عنوان ( واژگان هم خانواده ) یاد می شود بیش تر ناظر بر واژه های عربی رایج در فارسی ست.
می دانیم که برای ساخت و ساز واژگان نو در زبان فارسی، علاوه بر ترکیب و سرواژه، عامل پیوند واژگانی ،عنصر اصلی ساخت واژه هاست.
مثلا در زبان فارسی با واژه ی ( کار ) به عنوان تکواژ پایه می توان با افزودن پیوندهای ( بی، گر، مند، نا و... ) واژه های جدید ساخت( بی کار،کارگر،کارمند،ناکار و...)

اما از آن جا که اساس کار واژه سازی در زبان عربی ، مبتنی بر اشتقاق است مثلا از پایه واژه ی ( علم ) بر اساس اشتقاق سازی واژه های علوم و معلوم و عالم و تعلیم و .... ساخته می شود،
بدیهی ست که نمی توان و نباید اصطلاح « هم خانواده» را برای این دو زبان، هم مفهوم و هم معنا دانست و این خطایی رایج است که به کتاب های درسی راه یافته است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment