✳️ مرور فرمول خروج از فقر
تجربه ویتنام از فقر به ثروت
👤 جان میلتیمور
✍🏻 ترجمه جعفر خیرخواهان
✅ تا اوایل دهه۱۹۹۰ میلادی ویتنام یکی از فقیرترین کشورهای شرق آسیا به شمار می‌رفت. ویرانی‌های جنگ و اقتصاد دولتی، این کشور را در دام یک بحران اقتصادی فرو برد؛ اما اصلاحات اقتصادی پس از آن، رهایی از فقر را برای مردم ویتنام به ارمغان آورد.
جاناتان میلتیمور؛ سردبیر تارنمای بنیاد آموزش اقتصادی و نویسنده ارشد در موسسه آمریکایی پژوهش اقتصادی است.
در ادامه یکی از مقالات او که در رابطه‌با چگونگی خروج ویتنام از فقر است را می‌خوانیم.
فونگ ژوان وو، هشت سال بیشتر نداشت که همراه با برادرش به مرکز توزیع مواد غذایی می‌رفت. شکم او از شدت گرسنگی درد می‌کرد و بسیار مضطرب بود. او نگران بود که مبادا کوپن غذایش را گم کند یا مورد توهین و تنبیه از طرف مقامات مسوول توزیع مواد غذایی قرار بگیرد.
وو اینک که چندین دهه‌گذشته است به یاد می‌آورد که برخورد مقامات دولتی اصلا دوستانه نبود. قدرت دست آنها بود و رفتار ارباب‌‌‌‌‌منشانه‌ای داشتند. ما احساس می‌کردیم برای غذایی که حق ماست باید به آنها التماس کنیم.»
خانواده وو فقیر بودند، اما در مقایسه با بقیه ویتنامی‌‌‌‌‌ها خیلی فقیر نبودند. آنها یک دوچرخه داشتند، چیزی که همه خانواده‌‌‌‌‌ها در ویتنام نمی‌توانستند بگویند دارند، بااین‌حال ساعت‌‌‌‌‌ها انتظار کشیدن در صف دریافت غذا کار سختی بود.
*در سال1988 مجموعه‌‌‌‌‌ای از اقدامات برای کاهش یا رفع موانع دولت در‌برابر فعالیت‌های اقتصادی به تصویب رسید. آنها شامل موارد زیر بودند:*
• حذف کنترل قیمت‌ها و اعطای یارانه.
• لغو پست‌های بازرسی گمرکات داخلی.
• اجازه‌دادن به شرکت‌های خصوصی برای استخدام حداکثر 10 کارگر (که این سقف بعدا افزایش یافت).
• کاهش و حذف مقررات تنظیمی در مورد شرکت‌های خصوصی.
• مقررات‌‌‌‌‌زدایی از نظام بانکی.
• بازگرداندن کسب‌وکارها و مشاغلی که در زمان ملی‌شدن تصرف شده‌بودند به مالکان خصوصی آنها.
اوایل دهه1990 شاهد تصویب قوانینی بودیم که چارچوب قانونی را برای شرکت‌های با مسوولیت محدود معرفی کرد و نیز ماده21 در قانون‌اساسی 1992 که برخی حقوق مالکیت خصوصی معین (و سایر آزادی‌‌‌‌‌ها، از جمله آزادی مذهب) را به رسمیت شناخت...
ادامه مطلب؛
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4096426
https://t.me/ExecutiveManagement
تجربه ویتنام از فقر به ثروت
👤 جان میلتیمور
✍🏻 ترجمه جعفر خیرخواهان
✅ تا اوایل دهه۱۹۹۰ میلادی ویتنام یکی از فقیرترین کشورهای شرق آسیا به شمار می‌رفت. ویرانی‌های جنگ و اقتصاد دولتی، این کشور را در دام یک بحران اقتصادی فرو برد؛ اما اصلاحات اقتصادی پس از آن، رهایی از فقر را برای مردم ویتنام به ارمغان آورد.
جاناتان میلتیمور؛ سردبیر تارنمای بنیاد آموزش اقتصادی و نویسنده ارشد در موسسه آمریکایی پژوهش اقتصادی است.
در ادامه یکی از مقالات او که در رابطه‌با چگونگی خروج ویتنام از فقر است را می‌خوانیم.
فونگ ژوان وو، هشت سال بیشتر نداشت که همراه با برادرش به مرکز توزیع مواد غذایی می‌رفت. شکم او از شدت گرسنگی درد می‌کرد و بسیار مضطرب بود. او نگران بود که مبادا کوپن غذایش را گم کند یا مورد توهین و تنبیه از طرف مقامات مسوول توزیع مواد غذایی قرار بگیرد.
وو اینک که چندین دهه‌گذشته است به یاد می‌آورد که برخورد مقامات دولتی اصلا دوستانه نبود. قدرت دست آنها بود و رفتار ارباب‌‌‌‌‌منشانه‌ای داشتند. ما احساس می‌کردیم برای غذایی که حق ماست باید به آنها التماس کنیم.»
خانواده وو فقیر بودند، اما در مقایسه با بقیه ویتنامی‌‌‌‌‌ها خیلی فقیر نبودند. آنها یک دوچرخه داشتند، چیزی که همه خانواده‌‌‌‌‌ها در ویتنام نمی‌توانستند بگویند دارند، بااین‌حال ساعت‌‌‌‌‌ها انتظار کشیدن در صف دریافت غذا کار سختی بود.
*در سال1988 مجموعه‌‌‌‌‌ای از اقدامات برای کاهش یا رفع موانع دولت در‌برابر فعالیت‌های اقتصادی به تصویب رسید. آنها شامل موارد زیر بودند:*
• حذف کنترل قیمت‌ها و اعطای یارانه.
• لغو پست‌های بازرسی گمرکات داخلی.
• اجازه‌دادن به شرکت‌های خصوصی برای استخدام حداکثر 10 کارگر (که این سقف بعدا افزایش یافت).
• کاهش و حذف مقررات تنظیمی در مورد شرکت‌های خصوصی.
• مقررات‌‌‌‌‌زدایی از نظام بانکی.
• بازگرداندن کسب‌وکارها و مشاغلی که در زمان ملی‌شدن تصرف شده‌بودند به مالکان خصوصی آنها.
اوایل دهه1990 شاهد تصویب قوانینی بودیم که چارچوب قانونی را برای شرکت‌های با مسوولیت محدود معرفی کرد و نیز ماده21 در قانون‌اساسی 1992 که برخی حقوق مالکیت خصوصی معین (و سایر آزادی‌‌‌‌‌ها، از جمله آزادی مذهب) را به رسمیت شناخت...
ادامه مطلب؛
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4096426
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment