🌀عاشقانههای کوهستان، دردنامههای دیار فرهادبرای فرهاد و آزاد خسروی🔻کولبر؛ ترکیب غریبیست برای خودش! سعی کردم کلاسهای درس اجتماعی دوران مدرسه را به یاد بیاورم. همان کلاسها که برایمان از مشاغل آینده میگفتند. جایی، کسی، چیزی راجع به کولبری نگفته بود. حتی اسمش را به عنوان یکی از مشاغل کاذب هم به ما نگفته بودند. نمیدانم چرا! شاید صلاح نبوده... اصلا بچهها که نباید همه چیز را بدانند! خودشان که بزرگ شدند هر چه لازم باشد یاد میگیرند. حالا کمی زودتر یا دیرتر.
🔻تازه همه که از حقوق آموزشی برابر، برخوردار نیستند! بعضی بچهها خیلی چیزها را زودتر یاد میگیرند، خیلی چیزهایی که اصلا مدرسهها یاد نمیدهند. مثلا کدام درس و مدرسه به بچهها یاد داده در شرایط بحرانی چه کار کنند؟ اگر در برف و بوران ماندند، چطور دوام بیاورند؟ کدام کلاس مدرسه به بچهها عبور از مسیرهای سخت و صعبالعبور را یاد داده؟ حتی اگر برای همهی اینها، خارج از مدرسه کلاسی وجود داشته باشد، شما کلاسی برای آموزش کولبری هم سراغ دارید؟ کلاسی که به ردههای سنی مختلف هم آموزش دهد، از نوجوانی تا میانسالی؟
🔻راستی مگر در مدرسهها به بچهها نمیگفتیم بابا نان داد... کسی هم به آنها یاد داده بود که پسر نان داد، پسر برای نان جان داد؟... میبینید! بچهها خیلی چیزها را بیرون از مدرسه یاد میگیرند. بچهها بیرون از مدرسه یاد میگیرند کار کنند. خیلی سخت هم کار کنند. یاد میگیرند در روزگاری که پهباد پستی هموطنانشان را غافلگیر کرده، برای جابجا کردن بارهای سنگین، مسیرهای صعبالعبور را، در برف و بوران طی کنند، تا نان بیاورند سر سفره. بچهها بیرون از مدرسه، در کوه و صحرا، درس مرام و معرفت یاد میگیرند، درس برادری... بچهها بیرون از مدرسه درس غرور یاد میگیرند؛ که تا آخرین لحظهی عمر، دستشان را جلوی کسی دراز نکنند و در لحظهی جان دادن هم با غرور بمیرند!
🔻کولبری غریب است و روزگار ما از آن غریبتر... شاید سالهای سال بعد در مدرسه به بچهها چیزهای بیشتری یاد دادند. نه درس کولبری... شاید یاد دادند که در تاریخ فقط یک فرهادِ عاشق و کوهکن نداشتیم. فرهادهایی هم داشتیم که یک بیستون که نه، هزار بیستون بر سر راه داشتند و عاشقتر هم بودند؛ عاشق برادر... عاشق زندگی... عاشق آزادی...
#کولبری
#فرهاد_خسروی
🆔 @imamalisociety