💧پلدختر بعد ازسیل
✳️ بخش اول
✍️اول و دوم مهر ماه سال ۹۸ همراه با سرکار خانم یگانه مدیر عامل انجمن حمایت و یاری به آسیب دیدگان اجتماعی (احیا) مشاهده میدانی از پلدختر داشتیم و هدف این بود که چند روستا بازدید شده و یکی از آنها برای مشارکت در تامین مالی طرح آبرسانی(آشامیدنی و کشاورزی) انتخاب شوند. در این بازید به روستای چم مهر که 24 اردیبهشت ماه هم بازدیدی داشتیم ،رفتیم تا ببینیم در حال حاضر چه نیازهایی دارند . سیل اردیبهشت ماه تقریبا همه روستا را ویران کرده بود. در حال حاضر ساخت و سازها در حال انجام هست یک گروه خیرین برای مردم خونه میسازند و بنیاد مسکن هم طبق روال همیشه در ساخت و ساز مسکن از طریق کارفرما با اعطای وام ۴۵ میلیون تومانی فعالیت دارد اما هنوز تعدادی از مردم روستایی عزیز برای ساخت و ساز خانه مشکل داشتند. تامین وسایل زندگی با تورم شدیدی که اتفاق افتاده نیز یکی از دغدغههای مردم روستایی است.
✍️از مشاهده میدانی و بازدیدهای صورت گرفته چند نکته به نظر قابل توجه و تامل باشد:
1- ضعف و ناکارآمدی سیستم نظارت، کنترل و ارزیابی در توزیع عدالت محور کمکهای مردمی و دولتی و حاکمیتی : نکته ای که خیلی قابل توجه بود و در خصوص آن گفتمانها شکل میگرفت، نظارت ناکافی بر کمکهای مردمی و دولتی و حاکمیتی بود. عده ای منفعت طلب، مانع از توزیع عدالت محور کمکهای مختلف می شدند. نبود سیستم نظارت و کنترل و ارزیابی هوشمند و روزآمد باعث میشود اعتماد و اطمینان میان مردم و حاکمیت از بین برود اما چرا این مهم یعنی عملیاتی کردن سیستم نظارت اتفاق نمیافتد جای سوال است. مشکل چیست که در کشور ما علیرغم اینکه همه میدانیم برای کارآمدی برنامه و اقدام و عمل نیاز به سیستم هوشمند و روز آمد نظارت، کنترل و ارزیابی است اما هنوز محقق نشده است . یادم می آید هنگام ورود به دوره کارشناسی رشته اقتصاد سال 1367 ، استادان گرانقدرمان به اهمیت و ضرورت چنین سیستمی تاکید می کردند و الان بعد از گذشت 30 سال من محقق و سایر اساتید بر ضرورت آن تاکید میکنیم و شاید آیندگان هم بر آن تاکید نمایند. این شرایط همانند آن است که برای بیماری ، نوع بیماری آن مشخص شده باشد اما برای درمان او دارو و نسخه ای تجویز نمی شود و بیمار ضعیف شده و در نهایت مرگش رقم بخورد .
2- خسارت وارد شده به بخش کشاورزی استان لرستان به قدری زیاد است که تامین مالی آن نیازمند رویکرد حکمرانی خوب است. بر اساس گفته مسولان استانی در حدود 1660 میلیارد تومان خسارت به بخش کشاورزی وارد شده است. دولت در شرایط تحریم و کمبود درآمد به تنهایی قادر به بازگشت کسب و کارهای تولیدی بخش کشاورزی به عرصه تولید و ایحاد درآمد نیست. با جلسهای که با مسوولین ذیربط در سازمان جهاد کشاورزی خرم آباد داشتیم و از نزدیک فرآیند تشکیل پرونده، ارزیابی خسارت و ثبت پرونده در سیستمی که برای آن تعبیه شده است را دیدیم، در حدود 31 هزار پرونده خسارت از رقم کوچک تا میلیاردی تشکیل شده که روند محاسبه خسارت و ثبت آن با دقت با مشاهده میدانی، تایید مدیران روستایی و بخش و شهرستان تا با استان برسد و نقشه زمین هم از نظر ماهوارهای تایید میشود تا اطمینان حاصل شود فرد خسارت دیده و میزان خسارت آن چقدر است . بخش مدیریت ریسک سازمان شبانه روز از زمان سیل تا الان که هنوز هم ادامه دارد این وظایف را انجام میدهند. آنچه دولت قرار است به کشاورزان بدهد برای هر هکتار در حدود 8 میلیون که قرار شده دو برابر پرداخت شود اما این رقم جوابگوی خسارت میلیاردی باغات و کسب و کارهای کشاورزی نیست. تجهیرات آبیاری از لوله و پمپاژ و تجهیرات انتقال آب گرفته تا درختان خشکیده و کنده شده تا از بین رفتن جادههای دسترسی مزارع و دام و .. ... تا وسایل و تجهیزاتی که آب برده و ... همه همه با تورم موجود و نرخ دلار بالا ، توان جبران این خسارت را برای کشاورزان محدود کرده و با رقمی که دولت قرار است جبران خسارت نماید، برگشت به تولید بسیار بعید به نظر میرسد .
3- به نظر من محقق باید فکری کرد که همه منابع مالی دولت و حاکمیت و مردم و سازمانهای غیر دولتی سوق پیدا کنده به اینکه توان تولیدی مردم روستایی دوباره احیا و تقویت شود چرا که وقتی خود فرد درآمد داشته باشد خودش توان اداره زندگی و کسب و کار خودش را خواهد داشت در غیر این صورت پرداخت کمکهای بلاعوض و یارانه ای همچنان سالها بدون کارآمدی ادامه خواهد داشت و باعث تضعیف فرهنگ کار و تلاش خواهد شد.
Telegram
attach
📎