ساده می گویم
دیگر این شهر بزرگ بی در و پیکر
با حضور عشق غربت نیست
دوست دارم چارسویش را ، افق های بلندش را
نکته ای جالب بگویم
گوشی ام هر روز
هوشمندانه به وقت شرعی مسکو اذان ظهر می گوید
چند روز پیش در مترو
ناگهان صوت موذن زاده بالا رفت
با صدای دلکشی الله اکبر گفت
زود گوشی را میان مشت خود آرام تر کردم
ای دل غافل
دیدم آن سو دختری انجیل می خواند
چهره اش بسیار زیبا بود
قد بلند و موطلایی ، چشم آبی
از همان هایی که در منظومه های روس می خوانی
از همان قدیسه های دلربای دفتر یسنین
با خودم گفتم
در خطوط مارپیچ متروی مسکو
در میان بندگان موبلوند روس
یافتم خط صراط المستقیمش را...
#رضا_شیبانی
مسکو
دوشنبه ۲۳ مهر نود و هفت
@zahrdaroo