سمفونی زندگان

✍️ علی‌اکبر گرجی
‏▫️قانون اساسی سمفونی زندگان است. قطعات این سمفونی را ملت می‌نویسد و حاکمان فقط مجری آن به شمار می‌روند. حاکم حق ندارد، ساز خود را بزند. او باید آن‌گونه بنوازد که ملت گفته‌ است. در یک جامعه زنده و پویا سخن‌گفتن از قانون اساسی و ضرورت بازنگری یا تغییر آن طبیعی است. جامعه‌ای که نتواند درباره سمفونی دست‌ساخت خود سخن بگوید، جامعه مردگان است.
‏
▫️قانون اساسی سند سرنوشت‌ساز ملت‌هاست. این سند قراردادی بین مردم درباره چگونگی اداره جامعه است. حیات و ممات یک ملت به چگونگی تنظیم و اجرای آن گره خورده است. حاکمان نماینده مردم در اجرای قانون اساسی‌اند و هیچ ولایتی بر آن ندارند.

▫️مردم محقند آزادانه درباره قرارداد قانون اساسی سخن بگویند و تغییرات دلخواه خود را در آن اعمال کنند. هیچ‌کس حق ندارد، مردم(صاحبان ولایت و حاکمیت) را در سخن‌گفتن پیرامون مهمترین سند حکمرانی(قانون اساسی) منع یا محدود کند. زمامداران هیچ‌گونه سلطه‌ای بر قانون اساسی ندارند و مشروعیت آنها به التزام عملی به آن است. مشروعیت این قانون هم برخاسته از اراده مردم است.

▫️قانون اساسی تا زمانی معتبر است که مردم بخواهند. هیچ‌قانونی بدون رضایت مردم ارزش و اعتبار اجتماعی ندارد. رضایت مردم از قانون اساسی هم به سودمندی آن بستگی دارد. مردم این سودمندی را در واقعیات ملموس زندگی خود قضاوت می‌کنند. به این معنا، قاضی اساسی خود مردمند، نه حاکمان. قراردادی که منفعت عموم مردم را تامین کند، خود به خود استمرار خواهد یافت و نیازی به زور و خدعه ندارد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment