کاروان دیکتاتور می‌گذرد،
دندان‌های خیابان‌ها از ترس چفت می‌شوند
‌
اگر گل این است، شلاق چگونه است؟
اگر وطن این است، اسارتگاه چگونه است؟
‌
سالهاست آب دهانم را قورت نداده‌ام
که مطمئن شوم آنچه می‌نوشم گِل‌ و لای نیست
‌
آنها پس گردن وطنمان می زنند و ما تماشا می‌کنیم
آنها لجن بر لباس هایمان می باشند و ما تماشا می‌کنیم
آنها ما را از سیبیل‌هایمان کشان کشان
به راهپیمایی‌ها و صلابه ها می برند و ما تماشا می‌کنیم...
‌
عدنان الصائغ
برگردان: سعید هلیچی

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment