لطفا زمین ما را هم بخرید!
| رضا نیازمند
در سازمان گسترش یک روز منشی گفت خانم دیبا با پسرش می‌خواهد شما را ببیند. منشی من همه آدم‌های دنیا را می‌شناخت. گفتم خانم دیبا کیست؟ گفت از اقوام ملکه است، تصور می‌کنم دختر خاله او است. خانمی بسیار شیک مثل اینکه هم اکنون از خیابان شانزه‌لیزه آمده باشد با پسرش وارد شد. پس از تعارفات گفت شما در تبریز، زمین‌های زیادی می‌خرید من هم یک زمین چندهزارمتری دارم آن را هم بخرید. گفتم زمین شما کجاست؟ گفت پنج یا ده کیلومتر از محل ماشین‌سازی به طرف غرب. گفتم متری چند؟ گفت ۲۰۰ تومان! گفتم اولاً من در آنجا که شما زمین دارید زمین نمی‌خرم. ثانیاً زمین‌هایی که من خریده‌ام به شهر خیلی نزدیکتر است و آنها را متری ۳۲ و ۳۳ ریال خریده‌ام. به همین دلیل متاسفانه زمین شما به درد من نمی‌خورد. خانم اصرار زیاد کرد و من هم سر حرف خود ایستادم. در این موقع آقا پسر به حرف آمد که من آرشیتکت از مدرسه بوزار پاریس هستم و تازه آمده‌ام. رفتم تبریز و دیدم نقشه شهرسازی شما غلط است و این شیب و آن عیب را دارد. گفتم عزیز فرمانفرما، مهندس مشاور ما است و در لیست سازمان برنامه هم مشاور رتبه یک است و از همان مدرسه بوزار با مانسيون قبول شده و چندین سال هم تجربه دارد و خیلی هم مشهور است. ما طبق نقشه او عمل می‌کنیم. امیدوارم شما هم روزی جزو مهندسین مشاور سازمان برنامه قبول شوید و کارهای محوله را طبق سلیقه خودتان انجام دهید. خانم و آقا دست از پا دراز رفتند.
فردای آن روز هویدا[نخست وزیر] تلفن کرد که خواهش می‌کنم زمین این خانم را بخر. گفتم هم به درد من نمی‌خورد و هم زمین‌های مشابه را متری ۳۲ ریال خریده‌ام. خانم می‌خواهد متری ۲۰۰ تومان بفروشد. هویدا گفت من به مجیدی[رئیس سازمان برنامه و بودجه] دستور می‌دهم پولش را بدهد. گفتم به مجیدی دستور بفرمایید زمین را سازمان برنامه بخرد و اگر خواست به سازمان گسترش هبه کند. موضوع یک ماه مسکوت بود که کاغذی از معینیان[رئیس دفتر شاه] آمد که اعلی‌حضرت فرموده‌اند گزارشی رسیده که محل کارخانه ماشین‌سازی نامناسب انتخاب شده و دود کارخانه به شهر می‌رود و مردم ناراضی شده‌اند. فهمیدم کار، کار همان خانم است. روز و شب من تلخ شد. یادم نبود که ما هنگام انتخاب محل کارخانه به موضوع باد و دود توجه کرده‌ایم یا نه. تمام پرونده‌ها را زیر و رو کردم تا بالاخره مکاتبات با سازمان هواشناسی را پیدا کردم که در جواب ما وضع باد را در تبریز نوشته بود. خلاصه نوشته بود که ۷۰درصد از مواقع باد از شهر به طرف کارخانه می‌آمد و ۳۰درصد مواقع از طرف کارخانه به طرف شهر می‌رفت. گویی دنیا را به من داده‌اند. فوری فتوکپی آن نامه را تهیه و برای معینیان فرستادم و نوشتم افراد مغرضی که این گزارش را داده‌اند، توجه نکرده‌اند که اولاً بیشتر اوقات باد از شهر به طرف کارخانه می‌آید. ثانياً ماشین‌سازی تبریز اصلاً دود ندارد چون کوره و دودکش ندارد که دودش به شهر برود یا نرود. اما آقا پسر، چند ماہ بعد برخلاف تمام ضوابط سازمان برنامه جزو مشاورین درجه یک شد و چندین طرح پول‌آور به ایشان محول شد که یکی ساخت موزهء هنرهای مدرن در حاشیه پارک فرح بود که ایشان از گالری ماگ در جنوب فرانسه کپی کردند!
✅ @karkhone
| رضا نیازمند
در سازمان گسترش یک روز منشی گفت خانم دیبا با پسرش می‌خواهد شما را ببیند. منشی من همه آدم‌های دنیا را می‌شناخت. گفتم خانم دیبا کیست؟ گفت از اقوام ملکه است، تصور می‌کنم دختر خاله او است. خانمی بسیار شیک مثل اینکه هم اکنون از خیابان شانزه‌لیزه آمده باشد با پسرش وارد شد. پس از تعارفات گفت شما در تبریز، زمین‌های زیادی می‌خرید من هم یک زمین چندهزارمتری دارم آن را هم بخرید. گفتم زمین شما کجاست؟ گفت پنج یا ده کیلومتر از محل ماشین‌سازی به طرف غرب. گفتم متری چند؟ گفت ۲۰۰ تومان! گفتم اولاً من در آنجا که شما زمین دارید زمین نمی‌خرم. ثانیاً زمین‌هایی که من خریده‌ام به شهر خیلی نزدیکتر است و آنها را متری ۳۲ و ۳۳ ریال خریده‌ام. به همین دلیل متاسفانه زمین شما به درد من نمی‌خورد. خانم اصرار زیاد کرد و من هم سر حرف خود ایستادم. در این موقع آقا پسر به حرف آمد که من آرشیتکت از مدرسه بوزار پاریس هستم و تازه آمده‌ام. رفتم تبریز و دیدم نقشه شهرسازی شما غلط است و این شیب و آن عیب را دارد. گفتم عزیز فرمانفرما، مهندس مشاور ما است و در لیست سازمان برنامه هم مشاور رتبه یک است و از همان مدرسه بوزار با مانسيون قبول شده و چندین سال هم تجربه دارد و خیلی هم مشهور است. ما طبق نقشه او عمل می‌کنیم. امیدوارم شما هم روزی جزو مهندسین مشاور سازمان برنامه قبول شوید و کارهای محوله را طبق سلیقه خودتان انجام دهید. خانم و آقا دست از پا دراز رفتند.
فردای آن روز هویدا[نخست وزیر] تلفن کرد که خواهش می‌کنم زمین این خانم را بخر. گفتم هم به درد من نمی‌خورد و هم زمین‌های مشابه را متری ۳۲ ریال خریده‌ام. خانم می‌خواهد متری ۲۰۰ تومان بفروشد. هویدا گفت من به مجیدی[رئیس سازمان برنامه و بودجه] دستور می‌دهم پولش را بدهد. گفتم به مجیدی دستور بفرمایید زمین را سازمان برنامه بخرد و اگر خواست به سازمان گسترش هبه کند. موضوع یک ماه مسکوت بود که کاغذی از معینیان[رئیس دفتر شاه] آمد که اعلی‌حضرت فرموده‌اند گزارشی رسیده که محل کارخانه ماشین‌سازی نامناسب انتخاب شده و دود کارخانه به شهر می‌رود و مردم ناراضی شده‌اند. فهمیدم کار، کار همان خانم است. روز و شب من تلخ شد. یادم نبود که ما هنگام انتخاب محل کارخانه به موضوع باد و دود توجه کرده‌ایم یا نه. تمام پرونده‌ها را زیر و رو کردم تا بالاخره مکاتبات با سازمان هواشناسی را پیدا کردم که در جواب ما وضع باد را در تبریز نوشته بود. خلاصه نوشته بود که ۷۰درصد از مواقع باد از شهر به طرف کارخانه می‌آمد و ۳۰درصد مواقع از طرف کارخانه به طرف شهر می‌رفت. گویی دنیا را به من داده‌اند. فوری فتوکپی آن نامه را تهیه و برای معینیان فرستادم و نوشتم افراد مغرضی که این گزارش را داده‌اند، توجه نکرده‌اند که اولاً بیشتر اوقات باد از شهر به طرف کارخانه می‌آید. ثانياً ماشین‌سازی تبریز اصلاً دود ندارد چون کوره و دودکش ندارد که دودش به شهر برود یا نرود. اما آقا پسر، چند ماہ بعد برخلاف تمام ضوابط سازمان برنامه جزو مشاورین درجه یک شد و چندین طرح پول‌آور به ایشان محول شد که یکی ساخت موزهء هنرهای مدرن در حاشیه پارک فرح بود که ایشان از گالری ماگ در جنوب فرانسه کپی کردند!
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment