قسمت سوم
هایک، «رئالیسم مفهومی» را که مفهوم مخالف نومینالیسم است، منشاء این اشتباهات معرفت شناختی می داند.البته نباید این سخن هایک را این گونه فهمید که همه گروه ها و مجموعه ها و پدیدارهای اجتماعی تصورات خام عامیانه اند، بلکه منظور وی، نشان دادن و تاکید نهادن بر تناقض موجود در رویکردهای کل گرایانه و ابژکتیویستی است. در هر صورت، کل گرایی به عنوان روش مطالعه و توضیح پدیدارهای اجتماعی، حتی در خصوص گروه و مجموعه هایی که واقعیت عینی دارند، نادرست است چون واقعیت اینها چیزی جز برايند کردارهای افراد نیست، بنابراین، بدون در نظر گرفتن این کردارها که رویکرد خاص فردگرایی روش شناختی است، تبیین علمی ممکن خواهد بود. بسیاری از نقادی های هایک، و به طور کلی اقتصاددانان مکتب از تئوری های ماکرو اقتصادی، به همین موضع گیری معرفت شناختی آنها در خصوص نفی کل گرایی بر می گردد.عمده تحلیل های ماکرو اقتصادی یا اقتصاد کلان معطوف به مقادیر کلی، مانند تقاضای کل، سطح عمومی قیمت ها و غیره، و روابط متقابل بین آنها بدون در نظر گرفتن کردارهای افراد است. بیشتر متغیرهای مورد بحث در اقتصاد کلان ساخته های ذهن اقتصاددانان با پژوهشگران هستند و متغیرهای واقعی به معنایی که روی تصمیمات افراد اثر مستقیم بگذارند نیستند. کسی که می خواهد درباره خرید یک جفت کفش تصمیم بگیرید، در درجه اول، تصمیم وی بر اساس تغییرات قیمت نسبی کفش خواهد بود نه شاخص سطح عمومی قیمت ها. یا تولید کننده ای که می خواهد در باره افزایش یا کاهش مقدار تولیدات خود تصمیم بگیرد در وهله نخست قیمت نهاده های تولیدی خود را با قیمت محصولات نهایی اش می سنجد نه نرخ تورم به طور کلی، هایک در مباحثات اولیه خود با کینز درباره تاثیر پول و سیاستهای پولی در اقتصاد واقعی، از تحلیل های مبتنی بر مفاهیم ماکرو اقتصادی یا مقادیر کل مورد استفاده کینز از قبیل سود کل، سرمایه گذاری کل، سطح عمومی قیمت ها و مانند آن انتقاد می کند و می گوید این رویکرد موجب غفلت از ساختار واقعی تولید می شود، و در نتیجه، از تحلیل مسائل واقعی اقتصاد دور می گردد. هایک می گوید میان مقادیر كل، میانگین ها و یا شاخص ها که ابزار تحلیل های ماکرو اقتصادی هستند، نمی توان به طور مستقیم روابط علت و معلولی برقرار کرد. آنها محصول ذهن مشاهده گران بیرونی یعنی اقتصاددان یا پژوهشگران هستند، بنابراین، تلقی آنها به عنوان واقعیات مستقل و دارای ارتباط و پیوند متقابل با هم، از نظر منطقی بی معنا است. روابط علت و معلولی و متقابل، تنها درپدیدارهای فردی قابل تصور است. در واقع، تمام تغییرات در مقادیر کلی و میانگین ها، از طریق تصمیمات و تغییرات فردی صورت می گیرد.
@austrianschool⏪⏪⏪