| یاسر خوشنویس

روزگاری در شرکتی ظاهرا معظم به عنوان دستیار مدیرعامل کار می‌کردم که هر روز و هفته‌اش مملو از ماجراهای ابزورد بود. روزی مدیرعامل ناگهان تصمیم گرفت احمد را از سمتی بردارد و بابک را به جایش بگذارد. آن زمان که تصمیمش را ابراز می‌کرد، برقی در نگاهش بود: ببین چه باهوشم!

گفتم: آقا، احمد چرخ‌دنده نیست که ناگهان و بدون آنکه با او صحبت کنید، جابجایش کنید. دچار "چرخ‌دنده‌بینی" هستید. رنجید.

از آن سو، به بابک گفتم: بابک، تو کارِ احمد را بلدی؟
- نه، راستش بلد نیستم.
- پس چرا قبول کردی؟
- من اَسِتِ (دارایی) شرکتم. هرجا مدیرعامل بگه، کار می‌کنم.
- اما وظیفه سازمانی‌ات ایجاب می‌کنه به مدیرعامل بگی که این کار رو بلد نیستی.
- من نمی‌گم.
- من بگم؟
- بگو.

دو روز بعد، برای مدیرعامل استدلال کردم که چرا بابک برای آن پست مناسب نیست و چرا تصمیم از جهاتی دیگر هم نادرست است. دقایقی هم صبر کردم تا استدلال مقابلی بشنوم. استدلالی وجود نداشت. مدیر از تصمیمش منصرف شد.

هفته بعد، مدیرعامل از من خواست به مرخصیِ باحقوق بروم. دو ماه بعد، بابک به همان پستی گمارده شد که بلدش نبود.

تا وقتی "چرخ‌دنده‌بینی" مدیران و "اِسِت‌بینی" کارمندان به هم گره خورده، حال و روز ما بهتر از این نخواهد بود.

پ.ن.: لطفا دوباره نگویید مدیرعامل قانونا مجاز به عزل و نصب است. مجوز حقوقی یک چیز است و درستی تصمیم از نظر حرفه‌ای و اخلاقی چیزی دیگر. تصمیم‌های قانونیِ غیرحرفه‌ای چه ویرانی‌ها که به بار نمی‌آورند.

پ.ن: آقای خوشنویس عزت گذاشتن اسم شرکت رو نیاوردن ولی باتوجه به رزومه‌شون این "معظم" همان فناپ زیبای! خودمان است.

✅ @karkhone