فکر کنم یکی از اعضای تیم حقوقی آفریقای جنوبی بود در دادگاه لاهه برای شکایت علیه اسراییل به خاطر نسلکشی و جنایت علیه بشریت، که گفت اگر قانون و قاعده بینالمللی و حقوقی و اخلاقی و انسانیای مانده که اسراییل نقض نکرده باشد بگویید ما بدانیم!
البته خوشبختانه آنجا کسی از «ماها» نبود که فوری بپرسد «پس یعنی اینا خوبن؟!»
نخیر کسی نگفت اینا یا اونا خوبن، ولی جنایت جنایتست. همچنان که قاضی دادگاه لاهه به نمایندگان اسراییل که هی به حمله هفت اکتبر استناد میکردند تذکر داد که فرقی نمیکند کی حمله کرده باشد و جنگ را آغاز (حتی اگر فرض کنیم همه چیز قبلش در صلح و عدالت بود)، قوانین تصریح دارند که فارغ از همه اینها، جنایت جنگی تعریف و مصداق مشخص دارد.
جمهوری اسلامی هر چه، و حکومت دست هر که باشد، کنسولگری و سفارتْ در حکم خاک یک کشور است. حمله به آن معادل حمله به خاک کشور است. همین فردا اگر جمهوری باکو یا پاکستان به نیروهای مرزبانی کشور ایران حمله کنند، حماقت است اگر میزان تجاوز را به رنگ لباس و آرم سازمانی کسی که آنجا حضور داشته محدود و مشروط کنیم.
چهار دهه بیشتر گذشته که بخاطر تعرض به سفارت آمریکا، به تحریک گروهی انحصارطلب و به پشتیبانی پشت پردهٔ جمهوریخواهان آمریکا، خون مردم ایران را با تحریم و تحقیر در شیشه کردهاند. ننگ ابدی درست کردهاند از کاری خلاف عرف دیپلماتیک و انسانیت، که البته در جریان آن مویی از سر کسی کم نشد و تا الان هم میلیاردها دلار از اموال ایران را به گروگانها دادهاند. حالا حمله خونبار به کنسولگری ایران را حتی محکوم هم نمیکنند. واقعا اگر چیزی مانده که نشکسته شده باشد، بگویند ما بدانیم.
(و تذکر هزارباره: جمهوری اسلامی صاحاب ایران نیست، نشان به آن نشان که بعد از آن، همه سفارتها و کنسولگریهای ایران سر جایشان هستند و در حکم خاک ایرانند)
#محمود_فرجامی
@Ellinne