رییس جمهور منتخب
از برخی مناطق کشور بازدید کرد
و زمانی که به منطقه‌ی ما رسید گفت:
شکایت‌هایتان را صادقانه و آشکارا بیان دارید
و از کسی بیم مدارید
که زمان دلهره سپری گشت.

دوستم حسن گفت:
پس چه شد نان و شیر؟
و چه شد تأمین مسکن؟
و چه شد کسی که داروی رایگان به فقرا می‌دهد؟
جناب رییس جمهور
که ما چیزی از این همه ندیده‌ایم‌!

رییس جمهور با اندوه گفت:
خداوند مرا در آتش اندازد
همه‌ی این مصیبت‌ها در کشور من است؟
فرزندم! از صداقت تو در آگاه‌ ساختنم سپاسگزارم
آینده‌ای نیکو خواهی داشت.

سال بعد دوباره دیدارمان نمود
و دوباره گفت:
شکایت‌هایتان را صادقانه و آشکارا بیان دارید
و از کسی بیم مدارید
که زمان دلهره سپری گشت.

کسی شکایتی نبرد
اما من آشکارا بیان داشتم:
پس چه شد نان و شیر؟  
و چه شد تأمین مسکن
و چه شد کسی که
داروی رایگان به فقرا می دهد؟        
با عرض معذرت
دوستم حسن چه شد؟!
 
«احمد مطر»
برگردان: مجید سعدآبادی
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment