سرویس بهداشتی بسیار کثیف و آلوده است نه تنها اقدامی برای تمیزکردن آن نمیکنند بلکه حتی با وجود درخواست مکرر به زندانیان نیز مواد شوینده برای نظافت نمیدهند،اکثر زندانیان به بیماریهای عفونی و قارچ مبتلا شده اند.
سرویس بهداشتی که در داخل سلول میباشد بسیار نامناسب است و با توجه به نگهداری زندانیان بیشتر از ظرفیتِ هر سلول(۷ الی ۸ نفر در سلول ده متری)عموما زندانیان در حضور هم از این سرویس استفاده نمیکنند در نتیجه میبایست از سرویس بهداشتی عمومی خارج از سلول استفاده کنند
اما زندانبان ها درب سلول را با تاخیر باز میکنند و به‌عنوان تنبیه اجازه‌ی رفتن به سرویس بهداشتی نمیدهند و این باعث بروز درد کلیه در بین زندانیان شده است
به دلیل جمعیت زیاد بازداشتی ها،نوبت حمام را کم و زندانیان فقط دوبار در هفته مجاز به استفاده از حمام هستند، ریزش موی شدید،شوره سر و هراس از شپش در بین زندانیان گزارش شده است. جمعیت سلول ها بسیار زیاد و سلول ها تهویه ندارند
در صورت بیماری یک نفر کل بازداشتی های سلول در معرض ابتلا به آن بیماری قرار میگیرند.در یک‌سلول ده‌متری هفت الی هشت نفر نگه داری میشوند.فضای برای راه رفتن در سلول یا حتی دراز کردن پا وجود ندارد،زندانیان میبایست ساعت های طولانی به حالت خوابیده یا نشسته باشند
علاوه بر این ها در حالی که در آیین نامه سازمان زندان ها ذکر شده که هر زندانی می بایست روزانه حداقل از یک ساعت هواخوری برخوردار باشد،اما در بازداشتگاه ۲۰۹ زندانیان تنها دوبار در هفته و هر بار ده دقیقه (بیست دقیقه در هفته) می توانند از هواخوری استفاده کنند
و گفته شده زندانیان در هفته فقط ده دقیقه از نور آفتاب برخوردارند و چنانچه تحت بازجویی باشند و از ساعت هواخوری گذشته باشد از همان چند دقیقه هواخوری هم محروم می مانند
در زندان‌های ایران کادر بهداری با دست های بدون دستکش و آلوده، قرص های زندانیان را از بسته‌بندی خارج میکنند و در ظرف های پلاستیکی غیربهداشتی قرار داده و زندانی را مجبور میکنند که در مقابل مامور قرص را ببلعد و دهان او را چک میکنند
پیشتر بارها نسبت به غیربهداشتی بودن این عمل، مسمومیت و جابجایی داروهای زندانیان اعتراض شده و گزارش های بسیار منتشر شده است. در گزارشی که از این بازداشتگاه به دستم رسیده نیز قید شده که قرص‌های زندانیان را عوض می‌کردند
و هر بار رنگ قرص متفاوت بود و با وجود اصرار زندانیان مبنی بر باز کردن قرص در مقابل چشم زندانی از پذیرفتن آن امتناع و به رویه خود ادا‌مه میدادند و زندانیان از اینکه چه قرصی به آنها داده شده بی اطلاع بودند!
از طرفی زندانیان با وجود اتمام بازجویی و تحویل دفاع آخر به بازپرس،در وضعیت بلاتکلیف به سر می‌برند و بعضا با وجود ارسال پرونده به دادگاه کماکان تحت بازجویی هستند و تمدید قرار بازداشت به آنان ابلاغ نمیشود
این در حالیست که بر اساس قوانین ج.ا پس از اتمام مراحل بازجویی و تحویل دفاع آخر در شعبه بازپرسی ماموریت بازجو و ضابط به اتمام رسیده و حق مداخله در پرونده ندارند و زندانی باید تعیین تکلیف گردد یعنی یا باید به قید وثیقه آزاد گردد
یا پرونده به دادگاه ارجاع داده شود و تا زمان برگزاری دادگاه و صدور رای زندانی میبایست از سلول های تک نفره یا چند نفره بازداشتگاه خارج و به بند منتقل شود. وضعیت بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به ۲۰۹ شکنجه گاه توصیف شده است.
روزانه گزارش های بسیاری از وضعیت نامناسب زندانیان به دست ما میرسد. ما مجبوریم برای آگاهی،اخبار را هر چند ناخوشایند منتشر کنیم. هدف آنها از جنایات و شکنجه ها ایجاد رعب و وحشت است اما هدف ما از انتشار آن آگاهی بخشیدن برای مقابله با حکومت جنایتکار و شکنجه‌گر
ترس و سکوت ما موجب بقای حکومتی خواهد شد که از ابتدای به قدرت رسیدن مرتکب این جنایات شده و حالا برای سرکوب انقلاب و ایجاد هراس و برای بقای خود عیان تر و وحشیانه تر جنایت میکند
پیشتر زندانی را که مورد ضرب و شتم و شکنجه فیزیکی قرار میدادند مدت طولانی در انفرادی نگه میداشتند تا آثار شکنجه برطرف شود و هم بندیان او هم شاهد شکنجه‌اش نباشند
حالا اما زندانی را با صورت زخمی یا در مقابل دوربین می نشانند و اعتراف میگیرند یا با همان وضعیت آزادش میکنند تا همه مردم شاهد شکنجه او باشند
همه ما نگران وضعیت زندانیان هستیم اما باید بدانیم تنها راه نجات آنها در خیابان، اعتصاب و سرنگونی ج.ا است. پایان
#اعتراضات_سراسری
#توماج_صالحی
#آرش_صادقی
#هم‌آوا
@IranHamAva
سرویس بهداشتی که در داخل سلول میباشد بسیار نامناسب است و با توجه به نگهداری زندانیان بیشتر از ظرفیتِ هر سلول(۷ الی ۸ نفر در سلول ده متری)عموما زندانیان در حضور هم از این سرویس استفاده نمیکنند در نتیجه میبایست از سرویس بهداشتی عمومی خارج از سلول استفاده کنند
اما زندانبان ها درب سلول را با تاخیر باز میکنند و به‌عنوان تنبیه اجازه‌ی رفتن به سرویس بهداشتی نمیدهند و این باعث بروز درد کلیه در بین زندانیان شده است
به دلیل جمعیت زیاد بازداشتی ها،نوبت حمام را کم و زندانیان فقط دوبار در هفته مجاز به استفاده از حمام هستند، ریزش موی شدید،شوره سر و هراس از شپش در بین زندانیان گزارش شده است. جمعیت سلول ها بسیار زیاد و سلول ها تهویه ندارند
در صورت بیماری یک نفر کل بازداشتی های سلول در معرض ابتلا به آن بیماری قرار میگیرند.در یک‌سلول ده‌متری هفت الی هشت نفر نگه داری میشوند.فضای برای راه رفتن در سلول یا حتی دراز کردن پا وجود ندارد،زندانیان میبایست ساعت های طولانی به حالت خوابیده یا نشسته باشند
علاوه بر این ها در حالی که در آیین نامه سازمان زندان ها ذکر شده که هر زندانی می بایست روزانه حداقل از یک ساعت هواخوری برخوردار باشد،اما در بازداشتگاه ۲۰۹ زندانیان تنها دوبار در هفته و هر بار ده دقیقه (بیست دقیقه در هفته) می توانند از هواخوری استفاده کنند
و گفته شده زندانیان در هفته فقط ده دقیقه از نور آفتاب برخوردارند و چنانچه تحت بازجویی باشند و از ساعت هواخوری گذشته باشد از همان چند دقیقه هواخوری هم محروم می مانند
در زندان‌های ایران کادر بهداری با دست های بدون دستکش و آلوده، قرص های زندانیان را از بسته‌بندی خارج میکنند و در ظرف های پلاستیکی غیربهداشتی قرار داده و زندانی را مجبور میکنند که در مقابل مامور قرص را ببلعد و دهان او را چک میکنند
پیشتر بارها نسبت به غیربهداشتی بودن این عمل، مسمومیت و جابجایی داروهای زندانیان اعتراض شده و گزارش های بسیار منتشر شده است. در گزارشی که از این بازداشتگاه به دستم رسیده نیز قید شده که قرص‌های زندانیان را عوض می‌کردند
و هر بار رنگ قرص متفاوت بود و با وجود اصرار زندانیان مبنی بر باز کردن قرص در مقابل چشم زندانی از پذیرفتن آن امتناع و به رویه خود ادا‌مه میدادند و زندانیان از اینکه چه قرصی به آنها داده شده بی اطلاع بودند!
از طرفی زندانیان با وجود اتمام بازجویی و تحویل دفاع آخر به بازپرس،در وضعیت بلاتکلیف به سر می‌برند و بعضا با وجود ارسال پرونده به دادگاه کماکان تحت بازجویی هستند و تمدید قرار بازداشت به آنان ابلاغ نمیشود
این در حالیست که بر اساس قوانین ج.ا پس از اتمام مراحل بازجویی و تحویل دفاع آخر در شعبه بازپرسی ماموریت بازجو و ضابط به اتمام رسیده و حق مداخله در پرونده ندارند و زندانی باید تعیین تکلیف گردد یعنی یا باید به قید وثیقه آزاد گردد
یا پرونده به دادگاه ارجاع داده شود و تا زمان برگزاری دادگاه و صدور رای زندانی میبایست از سلول های تک نفره یا چند نفره بازداشتگاه خارج و به بند منتقل شود. وضعیت بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به ۲۰۹ شکنجه گاه توصیف شده است.
روزانه گزارش های بسیاری از وضعیت نامناسب زندانیان به دست ما میرسد. ما مجبوریم برای آگاهی،اخبار را هر چند ناخوشایند منتشر کنیم. هدف آنها از جنایات و شکنجه ها ایجاد رعب و وحشت است اما هدف ما از انتشار آن آگاهی بخشیدن برای مقابله با حکومت جنایتکار و شکنجه‌گر
ترس و سکوت ما موجب بقای حکومتی خواهد شد که از ابتدای به قدرت رسیدن مرتکب این جنایات شده و حالا برای سرکوب انقلاب و ایجاد هراس و برای بقای خود عیان تر و وحشیانه تر جنایت میکند
پیشتر زندانی را که مورد ضرب و شتم و شکنجه فیزیکی قرار میدادند مدت طولانی در انفرادی نگه میداشتند تا آثار شکنجه برطرف شود و هم بندیان او هم شاهد شکنجه‌اش نباشند
حالا اما زندانی را با صورت زخمی یا در مقابل دوربین می نشانند و اعتراف میگیرند یا با همان وضعیت آزادش میکنند تا همه مردم شاهد شکنجه او باشند
همه ما نگران وضعیت زندانیان هستیم اما باید بدانیم تنها راه نجات آنها در خیابان، اعتصاب و سرنگونی ج.ا است. پایان
#اعتراضات_سراسری
#توماج_صالحی
#آرش_صادقی
#هم‌آوا
@IranHamAva
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment