دلنوشته کرونا و بورد
قسمت دوم
برایشان هر تصمیمی که خواستید بگیرید و امتحان بورد آنان را برگزار نکرده و بعد از شروع به کار آنها در مراکز مورد نظرتان و در میان بهبوهه ی کشیک ها و درگیر های زندگانی بی سرو سامان آنها درنقاط مختلف کشور که دور از خانوداه هایشان می باشند و چه بسا اکثرا در پانسیون های بیمارستانی زندگی میکنند، هر زمان که شما بخواهید و اراده کنید در امتحانات و ارزیابی های شما شرکت کنند. آیا به نظر شما میتوان با درگیری های فوق و سختی های غیر قابل وصفی که در این شرایط بیماری کرونا با انتهای نامعلوم وجود دارد، اسفندماه یا تابستان سال بعد آماده شوند و در این امتحان شرکت کنند. آیا یک متخصص میتواند در حالی که یکسال از محیط اصیل آموزشی خود دور بوده، خود را برای شرکت در امتحان بورد که به تایید همه پزشکان این مرزو بوم سخت ترین آزمون کل زندگانی یک فرد با تحصیل در رشته پزشکی می باشد، آماده کند. اگر این طور فکر میکنید که دیگر جای بحثی باقی نمی ماند و اگر این طور فکر نمیکنید پس چرا این چنین با سرنوشت حداقل سه الی چهار هزار نفر بازی میکنید.
البته نباید منکر این شد که تعدادی از دستیاران سال آخر در نامه ای که در مورخه دهم تیرماه 1399 در بخش فارس من خبرگزاری فارس به رای گذاشتند و نظرات خود را به مسئولین هم ابلاغ کردند، مطالبه زیر را خواستار شدند:
((ما دستیاران سال آخر کل کشور خواستار تجدیدنظر در اخذ آزمون گواهینامه کشوری و حذف آن و یا اتخاذ تصمیمی همانند تصمیمی که در خصوص برگزاری آزمون ارتقا سالیانه دستیاران گرفته شده است و همچنین برگزاری آزمون بورد در تاریخ اعلام شده می باشیم. لازم به ذکر است در صورت محقق شدن این رویه، فارغ‌التحصیلان در شرایط بحران کنونی جامعه چندین ماه زودتر از هر سال میتوانند در خدمت سیستم درمان وزارت بهداشت باشند)).
این که این نامه توسط چه دستیار یا دستیارانی نوشته شده و دقیقا با چه هدفی نوشته شده است، فقط خواستار حذف گواهی نامه بوده اند و واضحا در نامه فوق ذکر شده که امتحان بورد در تاریخ مقرر برگزار شود. اگرچه خودشان در انتها پیشنهاد می کنند که با انجام این کار زودتر میتوانند به طرح اعزام شوند ولی در زمان جمع آوری امضا برای این مسئله هیچ گونه توضیحی ارائه نکرده اند. آیا میتوان این چنین برداشت کرد که با صحبت هایشان با مقام های تصمیم گیرنده خواسته اند که امتحان گواهی نامه را حذف کنند و زودتر به طرح اعزام شوند و در نتیجه این تصمیم دوطرفه به صورت پیش فرض امتحان بورد به تعویق افتد؟ تا زمانی که واضح و روشن مبنای این پیشنهاد مشخص نشود هر فکری می توان کرد. ولی آیا مسئولین تصمیم گیرنده به این فکر کرده اند که تعویق امتحان بورد چه ضربه روحی بزرگی برای فردی در این سنین می باشد که چهارسال از بهترین زمان زندگانی خودش گذشته و در راه روهای شلوغ بیمارستان های آموزشی با کمترین کمترین امکانات رفاهی زندگی از قبیل حقوق و بیمه و عدم ثبت به عنوان سنوات کاری ، به مردم وطنش خدمت کرده است. دیگر ما را یارای نفس کشیدن و مبارزه کردن برای حق مان و شنیدن خبرها و تصمیم های لحظه ایتان نیست. دیگر نمیدانیم اگر فردا که خورشید طلوع کرد برای آینده ما چه تصمیمی گرفته اید. از چه کسانی مشورت گرفته اید و آیا هر کسی که خودش را نماینده گروهی بزرگ معرفی میکند واقعا نظرات موافق و مخالف را به سمع نظر شما می رساند یا فقط برای منافع خودش صحبت میکند. اعتمادی بین ما وجود ندارد و صدایمان به هیج جا نمی رسد. کمتر از 55 روز دیگر این آزمون مهم باید برگزار شود در حالی که جدای از استرس و سختی های زندگی امان، با تصمیمات لحظه ایتان روح و روان ما را نابود میکنید. انگیزه های ما را از بین می برید. شاید مظلوم تر از هر زمان دیگری بالاجبار به این تصمیم شما تن دهیم و نتواینم حرف هایمان را در این گرمای تابستان به شما در اتاق های سرد ساختمان های چندین طبقه وازرت خانه بهداشت انتقال دهیم ولی هم گرمای تابستان میگذرد و هم سوز زمستان. فقط و فقط این را بدانید که این آزمون اجباری نبوده و شرکت در آن اختیاری می باشد، پس تعویق آن با هیچ دلیل و منطقی سازگار نبوده و هر صحبتی در مورد آن نشان از نبود شفافیت در صحبت ها و تصمیم ها می باشد.
ارسالی از یکی از رزیدنتهای همراه کانال
قسمت دوم
برایشان هر تصمیمی که خواستید بگیرید و امتحان بورد آنان را برگزار نکرده و بعد از شروع به کار آنها در مراکز مورد نظرتان و در میان بهبوهه ی کشیک ها و درگیر های زندگانی بی سرو سامان آنها درنقاط مختلف کشور که دور از خانوداه هایشان می باشند و چه بسا اکثرا در پانسیون های بیمارستانی زندگی میکنند، هر زمان که شما بخواهید و اراده کنید در امتحانات و ارزیابی های شما شرکت کنند. آیا به نظر شما میتوان با درگیری های فوق و سختی های غیر قابل وصفی که در این شرایط بیماری کرونا با انتهای نامعلوم وجود دارد، اسفندماه یا تابستان سال بعد آماده شوند و در این امتحان شرکت کنند. آیا یک متخصص میتواند در حالی که یکسال از محیط اصیل آموزشی خود دور بوده، خود را برای شرکت در امتحان بورد که به تایید همه پزشکان این مرزو بوم سخت ترین آزمون کل زندگانی یک فرد با تحصیل در رشته پزشکی می باشد، آماده کند. اگر این طور فکر میکنید که دیگر جای بحثی باقی نمی ماند و اگر این طور فکر نمیکنید پس چرا این چنین با سرنوشت حداقل سه الی چهار هزار نفر بازی میکنید.
البته نباید منکر این شد که تعدادی از دستیاران سال آخر در نامه ای که در مورخه دهم تیرماه 1399 در بخش فارس من خبرگزاری فارس به رای گذاشتند و نظرات خود را به مسئولین هم ابلاغ کردند، مطالبه زیر را خواستار شدند:
((ما دستیاران سال آخر کل کشور خواستار تجدیدنظر در اخذ آزمون گواهینامه کشوری و حذف آن و یا اتخاذ تصمیمی همانند تصمیمی که در خصوص برگزاری آزمون ارتقا سالیانه دستیاران گرفته شده است و همچنین برگزاری آزمون بورد در تاریخ اعلام شده می باشیم. لازم به ذکر است در صورت محقق شدن این رویه، فارغ‌التحصیلان در شرایط بحران کنونی جامعه چندین ماه زودتر از هر سال میتوانند در خدمت سیستم درمان وزارت بهداشت باشند)).
این که این نامه توسط چه دستیار یا دستیارانی نوشته شده و دقیقا با چه هدفی نوشته شده است، فقط خواستار حذف گواهی نامه بوده اند و واضحا در نامه فوق ذکر شده که امتحان بورد در تاریخ مقرر برگزار شود. اگرچه خودشان در انتها پیشنهاد می کنند که با انجام این کار زودتر میتوانند به طرح اعزام شوند ولی در زمان جمع آوری امضا برای این مسئله هیچ گونه توضیحی ارائه نکرده اند. آیا میتوان این چنین برداشت کرد که با صحبت هایشان با مقام های تصمیم گیرنده خواسته اند که امتحان گواهی نامه را حذف کنند و زودتر به طرح اعزام شوند و در نتیجه این تصمیم دوطرفه به صورت پیش فرض امتحان بورد به تعویق افتد؟ تا زمانی که واضح و روشن مبنای این پیشنهاد مشخص نشود هر فکری می توان کرد. ولی آیا مسئولین تصمیم گیرنده به این فکر کرده اند که تعویق امتحان بورد چه ضربه روحی بزرگی برای فردی در این سنین می باشد که چهارسال از بهترین زمان زندگانی خودش گذشته و در راه روهای شلوغ بیمارستان های آموزشی با کمترین کمترین امکانات رفاهی زندگی از قبیل حقوق و بیمه و عدم ثبت به عنوان سنوات کاری ، به مردم وطنش خدمت کرده است. دیگر ما را یارای نفس کشیدن و مبارزه کردن برای حق مان و شنیدن خبرها و تصمیم های لحظه ایتان نیست. دیگر نمیدانیم اگر فردا که خورشید طلوع کرد برای آینده ما چه تصمیمی گرفته اید. از چه کسانی مشورت گرفته اید و آیا هر کسی که خودش را نماینده گروهی بزرگ معرفی میکند واقعا نظرات موافق و مخالف را به سمع نظر شما می رساند یا فقط برای منافع خودش صحبت میکند. اعتمادی بین ما وجود ندارد و صدایمان به هیج جا نمی رسد. کمتر از 55 روز دیگر این آزمون مهم باید برگزار شود در حالی که جدای از استرس و سختی های زندگی امان، با تصمیمات لحظه ایتان روح و روان ما را نابود میکنید. انگیزه های ما را از بین می برید. شاید مظلوم تر از هر زمان دیگری بالاجبار به این تصمیم شما تن دهیم و نتواینم حرف هایمان را در این گرمای تابستان به شما در اتاق های سرد ساختمان های چندین طبقه وازرت خانه بهداشت انتقال دهیم ولی هم گرمای تابستان میگذرد و هم سوز زمستان. فقط و فقط این را بدانید که این آزمون اجباری نبوده و شرکت در آن اختیاری می باشد، پس تعویق آن با هیچ دلیل و منطقی سازگار نبوده و هر صحبتی در مورد آن نشان از نبود شفافیت در صحبت ها و تصمیم ها می باشد.
ارسالی از یکی از رزیدنتهای همراه کانال
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment