تقوا یا پرهیزکاری، زندگی کردن در چارچوب اصولی است که باورشان داریم. این چارچوب اختصاص به عرصه خاصی ندارد. روشنفکری باید تقوای خودش را داشته باشد. همچنین تقوای کاسبی و تقوای شهروندی و تقوای سیاسی و تقواهای متعدد دیگری داریم.
تقوای کاسبی، تقلب نکردن در معامله است. تقوای شهروندی رعایت قانون و داشتن فرهنگ شهرنشینی است. تقوای روشنفکری، التزام و وفاداری نسبت به حقیقت و نداشتن تعصب است.
در واقع تقوا نوعی ترمز خودخواسته و اخلاقی برای کنترل خود و نوعی خویش فرمانی و خویشکاری و نوعی تمرین مداوم انسان بودن است.