با عرض تسلیت خدمت آقای برجسته و نیز کسانی که عزیزانشان را از دست دادند .

با توجه به ادامه ابتلای افراد به کرونا و همزمان اجرای طرح های فاصله گذاری و گسترش سفارشات اکید در خصوص ماندن در خانه , باید گفت ; افراط و تفریط هائی در جریان است .
ذر همه زمانها حیات انسان به اشتغال و کسب معیشت وابسته بوده و هست ( این موضوع برای همه جانداران قابل تعمیم است ) .
فکر میکنم راهکارهائی که رایج شدند , بقدر کافی درست و علمی نیستند .
وقتی چگونکی انتقال ویروس مشخص است , معلوم است که باید راه انتشار ویروس را بست . در این شرلیط نباید مشاغل را تعطیل کرد . خانه نشینی کار درستی نیست و در حقیقت بنوعی افراط است که پیامدهای اقتصادی و حیاتی وحشتناکی خواهد داشت .
پرسش این است ; این چگونه است که کاذر درمانی , نانوائی ها , قصابی ها , میوه فروشی ها و سوپرمارکت ها میتوانند کار بکنند ولیکن مثلا یک تعمیرکار نباید کار کند ؟
برای آنانکه کارشان را لازم دانستیم چه تضمین سلامتی وجود دارد که برای بقیه وجود ندارد ؟
حتما اجتماعات خطرناک هستند و باید دقیقا پرهیز شود . همزمان برای مشاغل و مراجعه کنتدگانشان هم باید پروتکل بهداشتی تنظیم و ابلاغ و اجراء شود تا جامعه هم از این بحران عبور کند و هم دچار بحرانهای بعدی نشود .