از شعرهای سرزمین تزارها:


روز اول داشتم می آمدم، یکیاره با خود زیر لب گفتم:
این سفر را بازگشتی نیست...

گفتم اما زود خندیدم:
ریشه هایت ای درخت پیر تبریزی
دور از خاک وطن با هیچ خاکی سازگارا نیست
تو همان‌زندانی حبس ابد هستی
ریشه در زندان خود داری
بعد ده ها سال عادت
بهر آزادی تو را در سینه یارا نیست....

رضا شیبانی
مسکو، ۲۰۱۹

@zahrdaroo

1 comment

در سینه ام هزار خراسان نهفته است