✳️ مسائل سرمایه گذاری
سهراب دل انگیزان /اقتصاددان
✅ سرمایه گذاری به مفهوم اختصاص کالاها و خدمات موجود به منظور تولید کالاها و خدمات آینده، الزامهایی دارد که بسیار مهم هستند.
اولین مساله سرمایه گذاری منطقی، چشم انداز مثبت سودآوری است. این چشم انداز نیاز به وجود فضای قابل پیش بینی با ریسک‌های قابل مدیریت دارد. وقتی در کشوری چشم انداز جنگی شکل گرفته باشد، آنگاه نااطمینانی به فعالیت‌های تولیدی به شدت بالا رفته و تمایل به معاملات سوداگرانه با برد کوتاه مدت، جای تمایل به سرمایه گذاری با افق بلند مدت را خواهد گرفت.
خود نا اطمینانی بالا عامل شکل گیری انتظارات تورمی شده و همین انتظارات تورمی بالا تغییر مسیر فعالیت‌ها را از تولید به سمت تجارت غیر مولد شکل می‌دهد. لذا در این مسیر نیز سرمایه گذاری بلند مدت جذاب نخواهد بود.
در وضعیت‌های قیمت جهشی و تورم های بالا در کنار بی اعتمادی به آینده بازارها، دارایی هایی مانند طلا و ارز جایگزین باقی سرمایه گذاری ها شده و حتی ساخت و ساز مسکن نیز که در الگوی سنتی ایرانی ها، همواره سودبخش و امید آفرین بوده است، دیگر نمی‌تواند جذاب سرمایه ها و پس انداز جامعه باشد.
تحریم‌های بزرگ تحمیل شده به کشور نیز از یک سو عاملی برای عدم ورود سرمایه مستقیم خارجی است و اگرچه به نوعی فرصت برای تولیدات داخلی خواهند بود ولی از آنجا که واردات تجهیزات، ماشین آلات، مواد اولیه و واسطه و تکنولوژی را به شدت محدود می‌کنند، آنگاه باعث می‌شوند که با کوچکترین اختلالات مانند نیاز به تعمیرات و لوازم یدکی در کارخانجات و ماشین آلات تولیدی، هم هزینه های بزرگ بر واحدهای تولیدی تحمیل گردد و هم عملا علاقه و انگیزه سرمایه گذاری که اطمینان به تولید پیوسته و مداوم آن نیست، کاهش یابد.
به علاوه در همین شرایط تحریم برای زیر ساختهای مهم تولیدی همچون، برق، گاز، راه، ریل، هواپیما و آب و ارتباطات مشکلات بزرگی شکل خواهند گرفت. امکان ترمیم جبران استهلاک و تعمیر و نگهداری آنها از دست می‌رود.
چرا که هم دولت پول کافی برای این کار ندارد. هم اگر پول داشته باشد، اجازه معامله با عرضه کنندگان این خدمات را در فضای بین الملل ندارد و هم از نگاه تکنولوژیکی، فروشندگان این تکنولوژی های زیر ساختی برای فروش محدودیت دارند.
لذا در شرایط تحریم زیر ساختهای اصلی کشور کم توان و کم رمق شده و بخش‌های خصوصی برای تولید نمی‌توانند زیر ساختهای خودشان را از کشور تامین کنند.
اینجاست که یکی از مهمترین موانع سرمایه گذاری یعنی عدم توان تامین زیرساختهای مورد نیاز می‌تواند به عنوان یک مانع جدی شکل بگیرد.
همین کمبود انرژی و آب نه فقط برای سرمایه گذاری های جدید، بلکه برای واحدهای تولیدی در حال فعالیت نیز مانع بزرگ فعالیت هستند و فعالان این حوزه در شرایط نااطمینانی و تورم بالا با افزایش شدید نرخ ارز و طلا، تمایل پیدا می‌کنند که سرمایه در گردش واحد تولیدی خود را به جای تولید، وارد بازار سایر دارایی کرده و سوداگری را جایگزین تولید کنند.
در این شرایط ریسک تولید به شدت بالا می‌رود و لذا چشم انداز سرمایه گذاری صدمه خواهد دید.
مساله بعدی برای امکان پذیری یک سرمایه گذاری موفق امکان تامین نیروی انسانی تخصصی و ماهر مناسب از محل است.
در شرایطی که چشم انداز ...
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4167514
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement
سهراب دل انگیزان /اقتصاددان
✅ سرمایه گذاری به مفهوم اختصاص کالاها و خدمات موجود به منظور تولید کالاها و خدمات آینده، الزامهایی دارد که بسیار مهم هستند.
اولین مساله سرمایه گذاری منطقی، چشم انداز مثبت سودآوری است. این چشم انداز نیاز به وجود فضای قابل پیش بینی با ریسک‌های قابل مدیریت دارد. وقتی در کشوری چشم انداز جنگی شکل گرفته باشد، آنگاه نااطمینانی به فعالیت‌های تولیدی به شدت بالا رفته و تمایل به معاملات سوداگرانه با برد کوتاه مدت، جای تمایل به سرمایه گذاری با افق بلند مدت را خواهد گرفت.
خود نا اطمینانی بالا عامل شکل گیری انتظارات تورمی شده و همین انتظارات تورمی بالا تغییر مسیر فعالیت‌ها را از تولید به سمت تجارت غیر مولد شکل می‌دهد. لذا در این مسیر نیز سرمایه گذاری بلند مدت جذاب نخواهد بود.
در وضعیت‌های قیمت جهشی و تورم های بالا در کنار بی اعتمادی به آینده بازارها، دارایی هایی مانند طلا و ارز جایگزین باقی سرمایه گذاری ها شده و حتی ساخت و ساز مسکن نیز که در الگوی سنتی ایرانی ها، همواره سودبخش و امید آفرین بوده است، دیگر نمی‌تواند جذاب سرمایه ها و پس انداز جامعه باشد.
تحریم‌های بزرگ تحمیل شده به کشور نیز از یک سو عاملی برای عدم ورود سرمایه مستقیم خارجی است و اگرچه به نوعی فرصت برای تولیدات داخلی خواهند بود ولی از آنجا که واردات تجهیزات، ماشین آلات، مواد اولیه و واسطه و تکنولوژی را به شدت محدود می‌کنند، آنگاه باعث می‌شوند که با کوچکترین اختلالات مانند نیاز به تعمیرات و لوازم یدکی در کارخانجات و ماشین آلات تولیدی، هم هزینه های بزرگ بر واحدهای تولیدی تحمیل گردد و هم عملا علاقه و انگیزه سرمایه گذاری که اطمینان به تولید پیوسته و مداوم آن نیست، کاهش یابد.
به علاوه در همین شرایط تحریم برای زیر ساختهای مهم تولیدی همچون، برق، گاز، راه، ریل، هواپیما و آب و ارتباطات مشکلات بزرگی شکل خواهند گرفت. امکان ترمیم جبران استهلاک و تعمیر و نگهداری آنها از دست می‌رود.
چرا که هم دولت پول کافی برای این کار ندارد. هم اگر پول داشته باشد، اجازه معامله با عرضه کنندگان این خدمات را در فضای بین الملل ندارد و هم از نگاه تکنولوژیکی، فروشندگان این تکنولوژی های زیر ساختی برای فروش محدودیت دارند.
لذا در شرایط تحریم زیر ساختهای اصلی کشور کم توان و کم رمق شده و بخش‌های خصوصی برای تولید نمی‌توانند زیر ساختهای خودشان را از کشور تامین کنند.
اینجاست که یکی از مهمترین موانع سرمایه گذاری یعنی عدم توان تامین زیرساختهای مورد نیاز می‌تواند به عنوان یک مانع جدی شکل بگیرد.
همین کمبود انرژی و آب نه فقط برای سرمایه گذاری های جدید، بلکه برای واحدهای تولیدی در حال فعالیت نیز مانع بزرگ فعالیت هستند و فعالان این حوزه در شرایط نااطمینانی و تورم بالا با افزایش شدید نرخ ارز و طلا، تمایل پیدا می‌کنند که سرمایه در گردش واحد تولیدی خود را به جای تولید، وارد بازار سایر دارایی کرده و سوداگری را جایگزین تولید کنند.
در این شرایط ریسک تولید به شدت بالا می‌رود و لذا چشم انداز سرمایه گذاری صدمه خواهد دید.
مساله بعدی برای امکان پذیری یک سرمایه گذاری موفق امکان تامین نیروی انسانی تخصصی و ماهر مناسب از محل است.
در شرایطی که چشم انداز ...
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4167514
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment