بر اساس گزارش اخیر شورای مشاوران علم و فناوری رئیس جمهور آمریکا، هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که هر رشته علمی و بسیاری از جنبه‌های روش علمی را متحول کند.

براساس گزارش سازمان ملل متحد، بخش ساخت‌وساز مسئول تقریباً 40 درصد انتشار کربن است. ولی فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند نقش مهمی در آینده پاک‌تر آن داشته باشد و به پیش‌بینی چالش‌ها و بهینه‌سازی پروژه‌ها برای تحویل در دنیای واقعی کمک کنند. برای مثال، از «دوقلوهای دیجیتال» می‌توان برای شبیه‌سازی نتایج پیچیده، افزایش کارایی استفاده کرد، در حالی که نمونه‌سازی مجازی و آزمایش می‌تواند به بهبود دقت کمک کند.

■ فناوری برای مقابله با تغییرات آب‌وهوایی
فناوری‌هایی که به بحران آب‌وهوایی رسیدگی می‌کنند و راه‌حل‌هایی برای آن ارائه می‌کنند، فناوری‌هایی به شمار می‌روند که حتما آینده دنیای ما را متحول خواهند کرد.

یکی از این فناوری‌ها Elastocalorics
است که به عنوان «سیستم‌های حرارتی نیروبخش برای کار مثل عضلات» توصیف می‌شود که می‌تواند راه‌های پایدارتری برای خنک نگه داشتن ارائه دهد. پمپ‌های حرارتی با استفاده از مواد الاستوکالری مانند نیکل و تیتانیوم - که در هنگام اعمال تنش مکانیکی گرما منتشر می‌کنند و در صورت کاهش تنش خنک می‌شوند - نسبت به سیستم‌های گرمایش و سرمایش سنتی از نظر انرژی کارآمدتر هستند.

بر اساس این گزارش، از مزیت دیگر این فناوری می‌توان اشاره کرد که نیازی به استفاده از گازهای مبرد برای محیط زیست ندارند و می‌توانند برای خنک کردن مناطق با زیرساخت شبکه برق محدود یا بدون زیرساخت استفاده شوند. مطالعه‌ای توسط وزارت انرژی آمریکا این پمپ‌های حرارتی را به عنوان امیدوارکننده‌ترین جایگزین برای سیستم‌های فعلی رتبه بندی می‌کند.

در بحبوحه بحران آب‌وهوایی، میکروارگانیسم‌ها منبع ارزشمندی هستند. آنها قادر به جذب گازهای گلخانه‌ای از هوا یا گازهای خروجی هستند و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به محصولات ارزشمندی مانند سوخت‌های زیستی تبدیل می‌کنند که پتانسیل کاهش گرمایش جهانی را دارند.

2 نوع اصلی جذب کربن میکروبی وجود دارد. اولی از ارگانیسم‌هایی مانند سیانوباکترها و ریزجلبک‌ها استفاده می‌کند که کربن را از طریق فتوسنتز می‌خورند، دومی از میکروارگانیسم‌هایی استفاده می‌کند که از منابع انرژی تجدیدپذیر - مانند هیدروژن یا جریان‌های زباله‌های آلی - برای جذب دی‌اکسید کربن استفاده می‌کنند که سپس به محصولات جدید از جمله بیودیزل و غذای غنی از پروتئین برای حیوانات تبدیل می‌شود.

کشاورزی حیوانات متکی به تولید پروتئین‌هایی مانند سویا است که می‌تواند منجر به جنگل‌زدایی، از بین رفتن تنوع زیستی، بارورسازی بیش از حد و انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از تغییرات کاربری زمین شود. این گزارش می‌گوید که خوراک‌های جایگزین برای دام، یا خوراک‌های پروتئینی برای دام‌ها که از پروتئین‌های تک سلولی، جلبک‌ها و ضایعات غذایی تامین می‌شوند، می‌توانند جایگزین‌های قابل دوام و پایداری برای چنین محصولاتی باشند.

▪︎اندام‌های مصنوعی
در حالی که پیوندها جان انسان‌ها را نجات می‌دهند، اندام کافی برای پاسخگویی به تقاضا وجود ندارد. اما پیشرفت‌های اخیر در دستکاری ژنتیکی، مانند «کریسپر» می‌تواند آن را تغییر دهد.

یکی از فناوری‌های مهم در این زمینه، ژنومیکس برای پیوندها است که در واقع کاشت موفقیت‌آمیز اندام‌های دستکاری شده ژنتیکی در انسان است. این بخش از علم، پیشرفت قابل توجهی در مراقبت‌های بهداشتی را نشان می‌دهد و میلیون‌ها نفر را که در انتظار پیوند هستند، امیدوار می‌کند.

Comments

Be the first to add a comment