በሕዝብ መካከል ሆኖ የራስን ነጻነትና ጸጥታ የመፈለግን ስሜት ስዊድናውያን በከተማ ዲዛይናቸው ውስጥ ድንቅ በሆነ መንገድ ፈትተውታል፤

በሕዝብ መናፈሻዎችና አደባባዮች ላይ የሚቀመጡ አንዳንድ ረዣዥም ወንበሮች (benches) መሃላቸው ላይ «የጸጥታ ወሰን» የሚባሉ ትናንሽ መከፋፈያዎችን ታስቦባቸዋል፤

ይህ ዲዛይን ሁለት ፈጽሞ የማይተዋወቁ እንግዶች በአንድ ወንበር ላይ ተቀጣጥለው ቢቀመጡ እንኳ የግድ ለወሬ፣ ለዓይን እይታ ወይም ላለመመቻቸት እንዳይጋለጡ ያደርጋቸዋል፤

ነገሩ ሲያዩት ተራ የዲዛይን ጥበብ ሊመስል ይችላል፤ ነገር ግን በቦታው ላይ የሚፈጥረው ስሜት ፍጹም የተለየ ነው፤

አንደኛው ተቀምጦ ማስታወሻውን ሲያነብ፣ አውቶቡስ ሲጠብቅ ወይም እንዲሁ ከራሱ ጋር ሲያወጋ፣ ሌላኛው ደግሞ ከጎኑ ያንኑ ወንበር በሙሉ ነጻነት ሊጠቀምበት ይችላል። መከፋፈያው ሰዎቹን በጭካኔ የሚያራርቅ ሳይሆን፣ ለእያንዳንዳቸው ጥቂት የብቻነትና የሰላም ስላቅ (pocket of privacy) በለስላሳው የሚቸር ነው፤
ይህ እንግዲህ «የስሜት ብልሃት»
የታከለበት የከተማ ፕላን ነው። የሕዝብ መሰብሰቢያ ቦታዎች ሰዎችን ማገናኘት እንዳለባቸው ሁሉ፣ ሰው ብቻነቱንና የውስጥ ጸጥታውን የሚሻበትን ቅጽበትም ማክበር እንዳለባቸው ያስተምረናል።

አንዳንድ ጊዜ የአንድ ከተማ ኑሮ ምቹና ሳቢ የሚሆነው ትልልቅና ግዙፍ ግንባታዎችን በመደርደር ብቻ አይደለም፤ የሰውን ልጅ ረቂቅና ጥቃቅን ስሜቶች ጠጋ ብሎ በመረዳት እንጂ። ማለትም፣ በአንድ ስፍራ ላይ አብሮ የመኖርን ውበት ሳያጡ፣ የውስጥ ሰላምን ጠብቆ የመጓዝን ታላቅ ጥበብ በማስተዋል!

@etconp