انیشتین که می دانست نازی ها و هیتلر در آستانه به قدرت رسیدن هستند، در دسامبر 1932 از آلمان خارج شد و چهار ماه بعد ترک تابعیت آلمان را نمود و بیست سال واپسین زندگی را در موسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون در نیوجرسی سپری کرد.
در آلمان نازی ها مبارزه‌ای علیه دانش یهودی و بسیاری از دانشمندان یهودی آلمانی به راه انداختند. این بخشی از دلایلی است که آلمان نتوانست بمب اتمی بسازد. انیشتین و نسبیت، آماجهای اصلی این مبارزه بودند. به انیشتین خبر دادند که کتابی به نام «صد نویسنده علیه انیشتین» منتشر شده است. او پاسخ داد : «چرا یکصد تن؟ اگر من بر خطا باشم، یکی هم کافی است.» پس از جنگ جهانی دوم او از متفقین خواست که دستگاهی جهانی برای کنترل بمب اتمی برپا دارند. در سال 1948 پست ریاست جمهوری دولت نوین اسرائیل به وی پیشنهاد شد، اما نپذیرفت. او یک بار چنین گفت : «سیاست همین پنج روز و شش برجاست، اما یک معادله همیشه جاودانه است.» معادلات نسبیت عام انیشتین بهترین یادمان و گورنبشته او هستند. آنها تا گیتی برجای است، خواهند پایید.

📚جهان در پوست گردو ص 47 و 48

🆔 @abarnoakhtar

2 comments

ای کاش هیچوقت المان رو ترک نمیکرد ... حیف
اگر به روح اعتقاد داشت روحش شاد 🤔