▪️سیستمهای پیچیده ▪️ستگادین ۳۰ آذر ۱۴۰۰
هر سیستمی در طول زمان، پیچیدهتر و پیچیدهتر میشود. چون ما بمنظور بهترشدن سیستم، آن را ارتقاء میدهیم. استثناهایی را به آن اضافه میکنیم. برای یک کاربرد خاص، چیزهایی فوری، اساسی یا هوشمندانه روی سیستم اعمال میکنیم. از شکستها یاد میگیریم و همان نقطهی شکست را اصلاح میکنیم.
احتمالاً پروژههای جدید نمیتوانند به اندازهی قدیمیها پیچیده باشند. به همین خاطر یک دانشکده در آکسفورد، با یک هنرستان فنیحرفهای(vocational school) در ساختمانی جدید، بسیار متفاوت است.
وقتی سیستم جدیدی راه میاندازیم، نظردادن در مورد نمایش توانگری، ظرافت یا مدیریت موارد خاص، کار بیهودهای است. معلوم است که یک سیستم جدید نمیتواند از عهدهی هیچ یک از آنها بربیاید. چیزی که سزاوار توجه است، اثربخشی و طراحی خود ساختار است. آیا این ساختار، قابل توسعه است؟ وقتی نیاز به شخصیسازیشدنِ بیشتر، انعطافپذیری یا رفتار صمیمانه با کاربر بوجود آید، پاسخ این ساختار چگونه خواهد بود؟
یک صفحهی دستنخورده، فوقالعاده دیدنی است. ولی اصلاً به اندازهی صفحات یک دفترچهیادداشت که گوشهایش تاخورده است، مفید نیست. تنها راه برای داشتن یک دفترچهی مفید با گوشههای تاخورده، آنست که کارمان را با یک صفحهی دستنخورده شروع کنیم.
.