✳️ چی باعث میشه که یه سری‌ها به سادگی محبوب دل‌ها میشن! و یه سری‌ها نه
✅از جدیدترین پژوهش‌هایی که به تازگی خوندم مقاله مایکل دافنر(Dufner) از دانشگاه لایپزیک آلمان بود. این پژوهشگر دنبال این بود ببینه: “چی باعث میشه که یه سری‌ها به سادگی محبوب دل‌ها و عزیز گروه میشن! و یه سری‌ها نه!” یعنی اونی که نیومده عزیز دل همه شده چیکار کرده که ما نمی کنیم؟!
🔸برای رسیدن به جواب؛ پژوهشگران از ۱۳۹ نفر خواستن که دو به دو با هم تیم بسازن و با هم تیمی‌هاشون که عملا یه فرد غریبه بود آشنا بشن و واسه یه تست روان‌شناختی آماده بشن. منتهی قرار شد این فرایند آشنایی ضبط بشه و قبل از تست هم یه مصاحبه کنن که؛ “هم تیمیت رو چطور دیدی! و دوست داری بعد از آزمایش هم رابطه‌تون ادامه داشته باشه!؟
🔹آنالیز ویدئوها و مصاحبه‌هایی که شد نشون میداد؛ آدم‌ها در برخورد اولیه با همدیگه، عمدتا دو سبک رفتاری رو واسه شروع ارتباط و افزایش احتمال بقا و ادامه دار بودن اون رابطه نشون میدن.
🔺حالا این دو مدل رفتاری چیا هستن!؟
۱)رفتار عاملی(Agentic behavior)
۲)رفتار جمعی(Communal behavior)
🔸رفتار عاملی؛ زمانیه که خیلی هدفمندانه تو یه جمعی بخوای احترام یا تحسین یه نفر رو بدست بیاری. واسه همین تلاش میکنی خیلی با اعتماد به نفس و مسلط به رفتار و کلماتت حرف بزنی و عمل کنی و یه جوری به مخاطب نشون بدی که من یه جایگاهی دارم، یه چیزایی بلدم و خلاصه کسی هستم واسه خودم.
🔹رفتار جمعی هم وقتیه که دنبال ایجاد یه رابطه حمایتی و یه اعتماد متقابلی. واسه همین بیشتر از تلاش برای با اعتماد به نفس نشون دادن و تحت تاثیر قرار دادن مخاطب، دنبال این هستی که مؤدب باشی، گرم بگیری، خیرخواه باشی، خوش بگذرونی و خلاصه اون تایم رفیق شید با هم و زمان خوبی بگذرونید.
🔸و اما خروجی نهایی نشون میداد؛ تو موقعیت‌هایی که هدف دوستی، ورود به جمع و خلاصه شکل گیری یه سری رفاقت‌هاست؛ آدم‌هایی که رفتارهای جمعی دارن؛ یعنی بدون هر گونه تلاشی واسه نشون دادن اعتماد به نفس و خاص بودن، گرم میگیرن، صمیمی میشن و راحت هستن بیشتر توسط سایر افراد گروه پذیرفته میشن.
🔹چرا؟! چون از نظر دیگران قابل اعتمادتر به نظر میرسن. چون که کمتر حسِ “تلاش برای نفوذ و کنترل” رو تو مردم ایجاد می‌کنه. پس توصیه محققین اینه؛
اگه وارد یه جمع دوستانه شدی و به دنبال این بودی که محبوب قلب‌ها بشی؛ “با اعتماد به نفس نباش؛ گرم و صمیمی باش.”
🔸فرق این دو تو اینه که به جای تلاش واسه تحت تاثیر قرار دادن و مدام تو فکرت به دنبال رفتارها و کلمات تحسین برانگیز گشتن و در چالش “چیکار کنم بیشتر من رو ببینن! یا کمترین میزان خطا رو داشته باشم!”، به راحت بودن فکر میکنی، راحت بودنی که میگه “ببین من اوکیم!، سخت نگیر؛ خودمونی باش!
🔹به قول بزرگواری که نوشته بود: “با سیاست وارد شدن و سیاست به خرج دادن، رابطه رو طولانی نمی‌کنه، فقط تموم شدن اون رابطه رو به تاخیر میندازه؛ چون بالاخره یکی از طرفین از اینکه خود واقعیش نباشه خسته میشه و خودشو نشون میده".
✍دکتر امید امانی
https://t.me/ExecutiveManagement
✅از جدیدترین پژوهش‌هایی که به تازگی خوندم مقاله مایکل دافنر(Dufner) از دانشگاه لایپزیک آلمان بود. این پژوهشگر دنبال این بود ببینه: “چی باعث میشه که یه سری‌ها به سادگی محبوب دل‌ها و عزیز گروه میشن! و یه سری‌ها نه!” یعنی اونی که نیومده عزیز دل همه شده چیکار کرده که ما نمی کنیم؟!
🔸برای رسیدن به جواب؛ پژوهشگران از ۱۳۹ نفر خواستن که دو به دو با هم تیم بسازن و با هم تیمی‌هاشون که عملا یه فرد غریبه بود آشنا بشن و واسه یه تست روان‌شناختی آماده بشن. منتهی قرار شد این فرایند آشنایی ضبط بشه و قبل از تست هم یه مصاحبه کنن که؛ “هم تیمیت رو چطور دیدی! و دوست داری بعد از آزمایش هم رابطه‌تون ادامه داشته باشه!؟
🔹آنالیز ویدئوها و مصاحبه‌هایی که شد نشون میداد؛ آدم‌ها در برخورد اولیه با همدیگه، عمدتا دو سبک رفتاری رو واسه شروع ارتباط و افزایش احتمال بقا و ادامه دار بودن اون رابطه نشون میدن.
🔺حالا این دو مدل رفتاری چیا هستن!؟
۱)رفتار عاملی(Agentic behavior)
۲)رفتار جمعی(Communal behavior)
🔸رفتار عاملی؛ زمانیه که خیلی هدفمندانه تو یه جمعی بخوای احترام یا تحسین یه نفر رو بدست بیاری. واسه همین تلاش میکنی خیلی با اعتماد به نفس و مسلط به رفتار و کلماتت حرف بزنی و عمل کنی و یه جوری به مخاطب نشون بدی که من یه جایگاهی دارم، یه چیزایی بلدم و خلاصه کسی هستم واسه خودم.
🔹رفتار جمعی هم وقتیه که دنبال ایجاد یه رابطه حمایتی و یه اعتماد متقابلی. واسه همین بیشتر از تلاش برای با اعتماد به نفس نشون دادن و تحت تاثیر قرار دادن مخاطب، دنبال این هستی که مؤدب باشی، گرم بگیری، خیرخواه باشی، خوش بگذرونی و خلاصه اون تایم رفیق شید با هم و زمان خوبی بگذرونید.
🔸و اما خروجی نهایی نشون میداد؛ تو موقعیت‌هایی که هدف دوستی، ورود به جمع و خلاصه شکل گیری یه سری رفاقت‌هاست؛ آدم‌هایی که رفتارهای جمعی دارن؛ یعنی بدون هر گونه تلاشی واسه نشون دادن اعتماد به نفس و خاص بودن، گرم میگیرن، صمیمی میشن و راحت هستن بیشتر توسط سایر افراد گروه پذیرفته میشن.
🔹چرا؟! چون از نظر دیگران قابل اعتمادتر به نظر میرسن. چون که کمتر حسِ “تلاش برای نفوذ و کنترل” رو تو مردم ایجاد می‌کنه. پس توصیه محققین اینه؛
اگه وارد یه جمع دوستانه شدی و به دنبال این بودی که محبوب قلب‌ها بشی؛ “با اعتماد به نفس نباش؛ گرم و صمیمی باش.”
🔸فرق این دو تو اینه که به جای تلاش واسه تحت تاثیر قرار دادن و مدام تو فکرت به دنبال رفتارها و کلمات تحسین برانگیز گشتن و در چالش “چیکار کنم بیشتر من رو ببینن! یا کمترین میزان خطا رو داشته باشم!”، به راحت بودن فکر میکنی، راحت بودنی که میگه “ببین من اوکیم!، سخت نگیر؛ خودمونی باش!
🔹به قول بزرگواری که نوشته بود: “با سیاست وارد شدن و سیاست به خرج دادن، رابطه رو طولانی نمی‌کنه، فقط تموم شدن اون رابطه رو به تاخیر میندازه؛ چون بالاخره یکی از طرفین از اینکه خود واقعیش نباشه خسته میشه و خودشو نشون میده".
✍دکتر امید امانی
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment