شهیر شهیدثالث Shahir Shahidsaless (@ShShahidsaless)
درست است که در دوران ریگان، بهره اوراق ۱۰ساله آمریکا حتی به نزدیک ۱۶ درصد رسید اما اولا جنجال بزرگی به پا شد، کشاورزان مقابل فدرال رزرو تظاهرات کردند، فروشندگان اتومبیل در اعتراض، تابوت‌هایی حاوی کلید خودروهای فروش‌نرفته برای پل ولکر رئیس بانک مرکزی آمریکا فرستادند، بازار مسکن با بهره وام نزدیک به ۱۹ درصد به‌شدت ضربه خورد و اقتصاد وارد رکودی عمیق شد که در تاریخ مدرن آمریکا بی‌سابقه بود. اینکه فکر کنیم اتفاقی نیفتاد چنین نیست.
اما تفاوت بزرگ با امروز، اندازه کوه بدهی است. در ۱۹۸۱، کل بدهی فدرال حدود ۳۲ درصد GDP و بدهی در دست عموم حدود ۲۵ درصد GDP بود. امروز کل بدهی ملی آمریکا از ۴۰ تریلیون دلار گذشته و به حدود ۱۲۵ درصد GDP رسیده، بدهی در دست عموم نیز به حدود ۱۰۱ (صد و یک درصد) GDP رسیده است. کسری بودجه نیز اکنون نزدیک به ۶ درصد GDP رسیده در برابر حدود ۲.۵ درصد GDP در ۱۹۸۱.
یعنی امروز دولت نه‌تنها هر سال حدود ۲ تریلیون دلار دیگر به این کوه بدهی اضافه می‌کند، بلکه باید تریلیون‌ها دلار از بدهی‌های قدیمی را نیز هنگام سررسید refinance کند. در سال مالی ۲۰۲۶ حدود ۹.۷ تریلیون دلار بدهی سررسید می‌شود. اما مشکل فقط خود refinancing نیست، مشکل این است که بخش زیادی از بدهی‌هایی که زمانی با نرخ‌های بسیار پایین‌تر گرفته شده بودند، اکنون باید با نرخ‌های نزدیک به ۵ درصد refinance شوند، در نتیجه هزینه بهره‌روی همین کوه عظیم بدهی مرتباً سنگین‌تر می‌شود.
بنابراین مقایسه ساده “۱۶ درصد زمان ریگان در برابر ۵ درصد امروز” گمراه‌کننده است. ۱۵ یا ۱۶ درصد روی بدهی‌ای معادل حدود یک‌چهارم GDP یک چیز بود، ۵ درصد روی کوهی از بدهی تقریباً برابر با کل اقتصاد کشور، که هر سال هم بزرگ‌تر می‌شود، چیز دیگری است.
Farivar (@Farivar20751896)
"اوراق قرضه در آمریکا تا ۱۴ درصد که در دوره ریگان رسید برای بالا رفتن جا داره!
همانطور که نرخ دلار در ایران تا یک میلیون تومن جا داره!"
🛢Ellinne
درست است که در دوران ریگان، بهره اوراق ۱۰ساله آمریکا حتی به نزدیک ۱۶ درصد رسید اما اولا جنجال بزرگی به پا شد، کشاورزان مقابل فدرال رزرو تظاهرات کردند، فروشندگان اتومبیل در اعتراض، تابوت‌هایی حاوی کلید خودروهای فروش‌نرفته برای پل ولکر رئیس بانک مرکزی آمریکا فرستادند، بازار مسکن با بهره وام نزدیک به ۱۹ درصد به‌شدت ضربه خورد و اقتصاد وارد رکودی عمیق شد که در تاریخ مدرن آمریکا بی‌سابقه بود. اینکه فکر کنیم اتفاقی نیفتاد چنین نیست.
اما تفاوت بزرگ با امروز، اندازه کوه بدهی است. در ۱۹۸۱، کل بدهی فدرال حدود ۳۲ درصد GDP و بدهی در دست عموم حدود ۲۵ درصد GDP بود. امروز کل بدهی ملی آمریکا از ۴۰ تریلیون دلار گذشته و به حدود ۱۲۵ درصد GDP رسیده، بدهی در دست عموم نیز به حدود ۱۰۱ (صد و یک درصد) GDP رسیده است. کسری بودجه نیز اکنون نزدیک به ۶ درصد GDP رسیده در برابر حدود ۲.۵ درصد GDP در ۱۹۸۱.
یعنی امروز دولت نه‌تنها هر سال حدود ۲ تریلیون دلار دیگر به این کوه بدهی اضافه می‌کند، بلکه باید تریلیون‌ها دلار از بدهی‌های قدیمی را نیز هنگام سررسید refinance کند. در سال مالی ۲۰۲۶ حدود ۹.۷ تریلیون دلار بدهی سررسید می‌شود. اما مشکل فقط خود refinancing نیست، مشکل این است که بخش زیادی از بدهی‌هایی که زمانی با نرخ‌های بسیار پایین‌تر گرفته شده بودند، اکنون باید با نرخ‌های نزدیک به ۵ درصد refinance شوند، در نتیجه هزینه بهره‌روی همین کوه عظیم بدهی مرتباً سنگین‌تر می‌شود.
بنابراین مقایسه ساده “۱۶ درصد زمان ریگان در برابر ۵ درصد امروز” گمراه‌کننده است. ۱۵ یا ۱۶ درصد روی بدهی‌ای معادل حدود یک‌چهارم GDP یک چیز بود، ۵ درصد روی کوهی از بدهی تقریباً برابر با کل اقتصاد کشور، که هر سال هم بزرگ‌تر می‌شود، چیز دیگری است.
Farivar (@Farivar20751896)
"اوراق قرضه در آمریکا تا ۱۴ درصد که در دوره ریگان رسید برای بالا رفتن جا داره!
همانطور که نرخ دلار در ایران تا یک میلیون تومن جا داره!"
🛢Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment