انسان مانند بسیاری از حیوانات به دلیل بهرهگیری از دو چشم میتواند فاصلهاش را تا اجسام بفهمد. اگر انگشتتان را جلوی صورتتان بگیرید و فقط با یک چشم به آن نگاه کنید، انگشت را نسبت به اجسام پسزمینه در یک مکان و اگر چشمتان را ببندید و با چشم دیگر ببینید، انگشت را در مکانی متفاوت میبینید. به این پدیده، «اختلاف منظر» میگویند. از اختلاف زاویه بین این دو نقطه دید میتوان برای اندازهگیری فاصله تا انگشت استفاده کرد. مغز به طور طبیعی از اطلاعات چشمها برای اندازهگیری فاصله تا اجسام استفاده میکند. ستارهشناسان دقیقا از همین روش برای اندازهگیری فاصله ستارههای نزدیک استفاده میکنند.
محققان موقعیت ستارهها را در زمانی از سال، مثلا ماه ژانویه اندازه میگیرند و 6 ماه صبر میکنند تا موقعیت همانها را در ماه جولای بسنجند، یعنی زمانی که در سوی مقابل خورشید قرار میگیریم و بدین ترتیب فاصله ستاره با ما را تعیین می کنند. البته مرزی وجود دارد که از آن به بعد چنان فاصله زیاد میشود که با اختلاف منظر نمیتوان فاصله را اندازهگیری کرد. این مرز در حدود فاصله 100 سال نوری قرار دارد.
🆔 @abarnoakhtar