قبض و بسط کرونا در آلمان و معیارهای تازه
بحران کرونا که در آلمان بالا گرفت، بحث این شد که معیار قبض و بسط امور و سفت و شل‌کردن مقررات چه باشد. دیدند که دقیق‌ترین و کارآترین معیار ضریب ابتلا (Inzidenz/ incidence ) ست، یعنی به طور متوسط در هفته چند نفر در صد هزار نفر مبتلا می‌شوند. این که پروتکل‌ها و مقررات چقدر رعایت می‌شوند و یک نفر چند نفر را می‌تواند مبتلا کند هم اهمیت داشت، ولی نه در حد ضریب ابتلا. هر چه که این ضریب یا رقم از ۵۰ نفر در روز بالاتر می‌رفت، عملا فشار روی بیمارستان‌ها و بخش سی سی یو آنها هم رو به فزونی می‌رفت. در دوره‌هایی قبل از به جریان افتادن واکسن و از جمله در اواخر سال میلادی ۲۰۲۰ این رقم به ۱۹۵ نفر هم رسید، رقمی که این روزها حول ۷۰ است، ولی مثل ۷۰ قبل از شروع واکسن نگرانی‌آور نیست.
در واقع با گسترش هر چه بیشتر واکسیناسیون اهمیت و اعتبار ضریب ابتلا در تشخیص وضعیت و وخامت شیوع کرونا، کاهش یافته، چرا که با توجه به واکسینه‌شدن کامل سنین سی و چهل به بالا و گسترش آن به سنین پایین‌تر، دیگر مثلا ۷۰ نفر مبتلای این روزها در ۱۰۰ هزار نفر جمعیت، نه در میان سالخوردگان و سنین آسیب‌پذیرتر که اغلب در میان جوانان هستند. و خب این شهروندان جوان‌تر کمتر کارشان به بیمارستان و بخش آی سی یو می‌کشد و لذا مسئولان امور بر خلاف ماه‌های گذشته زیاد از این که رقم ابتلای روزانه بالای ۵۰ برود نگرانی ندارند که مثلا شهر را تعطیل کنند یا ...
القصه حالا به معیار سه آی (3i) متوسل شده‌اند. به عبارت دیگر ضریب ابتلا را در تشخیص وخامت اوضاع کاملا کنار نگذاشته‌اند ولی آن را با دو ضریب یا رقم دیگر که آنها هم با حرف آی شروع می‌شوند تکمیل و بدرقه کرده‌اند، یکی این که از هر صد هزار نفر جمعیت چند نفر کارشان در روز به دلیل کرونا به بیمارستان و به خصوص به آی سی یو کشیده است (این رقم حالا کمتر از ۵ / ۱ (یک و نیم) نفر است، زمستان سال گذشته به بالای ده نفر هم رسید، در آمریکا همین حالا بالای ۱۴ نفر است) و یکی هم این که وضعیت گسترش و تکمیل واکسیناسیون به چه صورت است و چه درصد از جامعه را در برگرفته است. در حال حاضر ۶۰ درصد جمعیت به صورت کامل (دو دوزه) واکسینه شده. سه معیار یادشد، یعنی رقم ابتلا، رقم بستری در آی سی یو و رقم واکسنیاسیون به آلمانی می‌شود سه آی یا Inzidenz/ intensivstationiert / Impfung
هر چه که رقم بستری‌ها کمتر شود و هر چه درصد واکسیناسیون افزایش یابد در قبض و بسط مقررات هم تاثیر دارد.
البته برای این که همه فعالیت‌های عمومی و تجمعات مثل کنسرت و رستوران و سینما و راه‌آهن و اتوبوس شهری کارشان را به حالت عادی برگردانند، مقررات موسوم به سه جی (3 G/ geimpft, genesen, getestet) یا دو جی را پیاد کرده یا قرار است بکنند. سه جی عبارت است از مخفف بهبود یافته، واکسن‌زده یا تست‌‌کرده. هر کس که بتواند یکی از این سه مورد را با مدرک اثبات کند راهش به همه فعالیت‌های یادشده باز است. البته تست باید تر و تازه انجام شده باشد.
هستند شهرهایی که برای تشویق هر چه بیشتر مخالفان و بدبینان به واکسیناسیون به زدن واکسن، از یک سو در حال برداشتن امکان تست مجانی هستند و از سوی دیگر تنها ورود کسانی را به بخشی از اماکن عمومی مجاز کرده‌اند که یا بهبود یافته باشند یا واکسن زده باشند. یعنی تست قبول نمی‌شود. به عبارتی، از آنجا که حق مدنی و فردی شهروندان مانع از آن است که دولت کسی را به زدن واکسن مجبور کند، از در پشتی وارد شده‌اند و با بلاموضوع‌کردن تست عملا راهی جز واکسن‌زدن یا قبول محرومیت از بخشی از امکانات و تجمعات برای شهروند باقی نمی‌ماند. ظاهرا مصونیت جمعی که لازمه‌اش واکسنیاسیون دستکم ۸۵ درصد از شهروندان است، قرار است از این راه عملی شود. این که این در پشتی کارساز شود و شکایت‌های حقوقی تازه شهروندان مخالف واکسیناسیون اجباری (مستقیم یا غیرمستقیم) کارساز نشود باید منتظر ماند و دید.
القصه کرونا، به خصوص که دارویی برای پیشگیری از آن کشف نشود و تنها راه مقابله با آن پسگیری و مهار عوارض ابتلا از طریق واکسیناسیون باشد، از چند جنبه موضوع روز خواهد ماند: معیارهای تشخیص وخامت اوضاع چه باشد، نسبت رعایت مقررات با سلامت عمومی چیست، حق و حقوق فردی در امتناع از زدن واکسن چه نسبتی با سلامت عمومی دارد و ...
حبیب حسینی‌فرد
جان آگه با #فرهیختگان
بحران کرونا که در آلمان بالا گرفت، بحث این شد که معیار قبض و بسط امور و سفت و شل‌کردن مقررات چه باشد. دیدند که دقیق‌ترین و کارآترین معیار ضریب ابتلا (Inzidenz/ incidence ) ست، یعنی به طور متوسط در هفته چند نفر در صد هزار نفر مبتلا می‌شوند. این که پروتکل‌ها و مقررات چقدر رعایت می‌شوند و یک نفر چند نفر را می‌تواند مبتلا کند هم اهمیت داشت، ولی نه در حد ضریب ابتلا. هر چه که این ضریب یا رقم از ۵۰ نفر در روز بالاتر می‌رفت، عملا فشار روی بیمارستان‌ها و بخش سی سی یو آنها هم رو به فزونی می‌رفت. در دوره‌هایی قبل از به جریان افتادن واکسن و از جمله در اواخر سال میلادی ۲۰۲۰ این رقم به ۱۹۵ نفر هم رسید، رقمی که این روزها حول ۷۰ است، ولی مثل ۷۰ قبل از شروع واکسن نگرانی‌آور نیست.
در واقع با گسترش هر چه بیشتر واکسیناسیون اهمیت و اعتبار ضریب ابتلا در تشخیص وضعیت و وخامت شیوع کرونا، کاهش یافته، چرا که با توجه به واکسینه‌شدن کامل سنین سی و چهل به بالا و گسترش آن به سنین پایین‌تر، دیگر مثلا ۷۰ نفر مبتلای این روزها در ۱۰۰ هزار نفر جمعیت، نه در میان سالخوردگان و سنین آسیب‌پذیرتر که اغلب در میان جوانان هستند. و خب این شهروندان جوان‌تر کمتر کارشان به بیمارستان و بخش آی سی یو می‌کشد و لذا مسئولان امور بر خلاف ماه‌های گذشته زیاد از این که رقم ابتلای روزانه بالای ۵۰ برود نگرانی ندارند که مثلا شهر را تعطیل کنند یا ...
القصه حالا به معیار سه آی (3i) متوسل شده‌اند. به عبارت دیگر ضریب ابتلا را در تشخیص وخامت اوضاع کاملا کنار نگذاشته‌اند ولی آن را با دو ضریب یا رقم دیگر که آنها هم با حرف آی شروع می‌شوند تکمیل و بدرقه کرده‌اند، یکی این که از هر صد هزار نفر جمعیت چند نفر کارشان در روز به دلیل کرونا به بیمارستان و به خصوص به آی سی یو کشیده است (این رقم حالا کمتر از ۵ / ۱ (یک و نیم) نفر است، زمستان سال گذشته به بالای ده نفر هم رسید، در آمریکا همین حالا بالای ۱۴ نفر است) و یکی هم این که وضعیت گسترش و تکمیل واکسیناسیون به چه صورت است و چه درصد از جامعه را در برگرفته است. در حال حاضر ۶۰ درصد جمعیت به صورت کامل (دو دوزه) واکسینه شده. سه معیار یادشد، یعنی رقم ابتلا، رقم بستری در آی سی یو و رقم واکسنیاسیون به آلمانی می‌شود سه آی یا Inzidenz/ intensivstationiert / Impfung
هر چه که رقم بستری‌ها کمتر شود و هر چه درصد واکسیناسیون افزایش یابد در قبض و بسط مقررات هم تاثیر دارد.
البته برای این که همه فعالیت‌های عمومی و تجمعات مثل کنسرت و رستوران و سینما و راه‌آهن و اتوبوس شهری کارشان را به حالت عادی برگردانند، مقررات موسوم به سه جی (3 G/ geimpft, genesen, getestet) یا دو جی را پیاد کرده یا قرار است بکنند. سه جی عبارت است از مخفف بهبود یافته، واکسن‌زده یا تست‌‌کرده. هر کس که بتواند یکی از این سه مورد را با مدرک اثبات کند راهش به همه فعالیت‌های یادشده باز است. البته تست باید تر و تازه انجام شده باشد.
هستند شهرهایی که برای تشویق هر چه بیشتر مخالفان و بدبینان به واکسیناسیون به زدن واکسن، از یک سو در حال برداشتن امکان تست مجانی هستند و از سوی دیگر تنها ورود کسانی را به بخشی از اماکن عمومی مجاز کرده‌اند که یا بهبود یافته باشند یا واکسن زده باشند. یعنی تست قبول نمی‌شود. به عبارتی، از آنجا که حق مدنی و فردی شهروندان مانع از آن است که دولت کسی را به زدن واکسن مجبور کند، از در پشتی وارد شده‌اند و با بلاموضوع‌کردن تست عملا راهی جز واکسن‌زدن یا قبول محرومیت از بخشی از امکانات و تجمعات برای شهروند باقی نمی‌ماند. ظاهرا مصونیت جمعی که لازمه‌اش واکسنیاسیون دستکم ۸۵ درصد از شهروندان است، قرار است از این راه عملی شود. این که این در پشتی کارساز شود و شکایت‌های حقوقی تازه شهروندان مخالف واکسیناسیون اجباری (مستقیم یا غیرمستقیم) کارساز نشود باید منتظر ماند و دید.
القصه کرونا، به خصوص که دارویی برای پیشگیری از آن کشف نشود و تنها راه مقابله با آن پسگیری و مهار عوارض ابتلا از طریق واکسیناسیون باشد، از چند جنبه موضوع روز خواهد ماند: معیارهای تشخیص وخامت اوضاع چه باشد، نسبت رعایت مقررات با سلامت عمومی چیست، حق و حقوق فردی در امتناع از زدن واکسن چه نسبتی با سلامت عمومی دارد و ...
حبیب حسینی‌فرد
جان آگه با #فرهیختگان
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment