بابک داد؛ از «سلام» تا وداع
زیتون ـ مهسا محمدی: این هم از بازی‌های عجیب روزگار است که در همین روزهای آغاز اردیبهشت که ۲۰ سالگی یکی از بزرگترین قلع‌و قم‌های مطبوعات در ایران است، یکی از روزنامه‌نگاران نام‌آشنای آن روزنامه‌ها هم درگذشت.
بابک داد، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب سابق، که زمانی در روزنامه‌هایی مانند سلام، جامعه و عصر آزادگان قلم می‌زد، ۲۰ سال پس از آن روزهایی که تازه، روشن و پرامید می‌نمودند، در سن ۵۱ سالگی و در تنهایی و غربت در پاریس درگذشت.
در این سال‌ها هم بر سرِ بابک داد و هم جبهه اصلاحاتی که او در آن سال‌های دور در آن جنگیده بود، بلاهای فراوانی آمد و تغییرات چشم‌گیری در آنان رخ داد. جوری که شاید دیگر بعد از ۲۰ سال هیچکدام را نتوان به صفات سال‌های پیشین بازشناخت.
آغاز، رشد
بابک داد در واقع از روزنامه سلام کار جدی مطبوعاتی خود را آغاز کرد. در زمانی که بعد از رکود دهه ۶۰ و نیمه اول ۷۰ مطبوعات «اصلاح‌طلب» تلاش می‌کردند تفاوت خود را با فضای بسته و غالب مطبوعات کشور نشان دهند. روزنامه «سلام» و در قالب آن «داد» و چند روزنامه‌نگار دیگر هم تلاش می‌کردند، مصدر این صداهای متفاوت باشد.
او در سال ۱۳۷۶ به عنوان خبرنگار روزنامه سلام در سفرهای انتخاباتی محمد خاتمی او را همراهی کرد و گزارش‌های متفاوتی از این سفرها نوشت. اغراق نیست اگر بگوییم که او از اولین افرادی بود که در این دوره شروع به نوشتن گزارش «نرم» کرد و فرم گزارش‌نویسی را از قالب خشک «وی گفت» و «وی افزود» در آورد و از این رو بسیار مورد توجه قرار گرفت.
او در ادامه تجربیات و خاطرات این سفرها را به شکل پاورقی در روزنامه «جامعه» چاپ کرد. همان پاورقی‌ها بعدها تبدیل به کتاب «صد روز با خاتمی» شد که در فضای محبوبیت خاتمی و ماه عسل اصلاح‌طلبانه آن روزها، با استقبال فراوانی مواجه شد و در تیراژ بالا چاپ و تجدید چاپ شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75594
زیتون ـ مهسا محمدی: این هم از بازی‌های عجیب روزگار است که در همین روزهای آغاز اردیبهشت که ۲۰ سالگی یکی از بزرگترین قلع‌و قم‌های مطبوعات در ایران است، یکی از روزنامه‌نگاران نام‌آشنای آن روزنامه‌ها هم درگذشت.
بابک داد، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب سابق، که زمانی در روزنامه‌هایی مانند سلام، جامعه و عصر آزادگان قلم می‌زد، ۲۰ سال پس از آن روزهایی که تازه، روشن و پرامید می‌نمودند، در سن ۵۱ سالگی و در تنهایی و غربت در پاریس درگذشت.
در این سال‌ها هم بر سرِ بابک داد و هم جبهه اصلاحاتی که او در آن سال‌های دور در آن جنگیده بود، بلاهای فراوانی آمد و تغییرات چشم‌گیری در آنان رخ داد. جوری که شاید دیگر بعد از ۲۰ سال هیچکدام را نتوان به صفات سال‌های پیشین بازشناخت.
آغاز، رشد
بابک داد در واقع از روزنامه سلام کار جدی مطبوعاتی خود را آغاز کرد. در زمانی که بعد از رکود دهه ۶۰ و نیمه اول ۷۰ مطبوعات «اصلاح‌طلب» تلاش می‌کردند تفاوت خود را با فضای بسته و غالب مطبوعات کشور نشان دهند. روزنامه «سلام» و در قالب آن «داد» و چند روزنامه‌نگار دیگر هم تلاش می‌کردند، مصدر این صداهای متفاوت باشد.
او در سال ۱۳۷۶ به عنوان خبرنگار روزنامه سلام در سفرهای انتخاباتی محمد خاتمی او را همراهی کرد و گزارش‌های متفاوتی از این سفرها نوشت. اغراق نیست اگر بگوییم که او از اولین افرادی بود که در این دوره شروع به نوشتن گزارش «نرم» کرد و فرم گزارش‌نویسی را از قالب خشک «وی گفت» و «وی افزود» در آورد و از این رو بسیار مورد توجه قرار گرفت.
او در ادامه تجربیات و خاطرات این سفرها را به شکل پاورقی در روزنامه «جامعه» چاپ کرد. همان پاورقی‌ها بعدها تبدیل به کتاب «صد روز با خاتمی» شد که در فضای محبوبیت خاتمی و ماه عسل اصلاح‌طلبانه آن روزها، با استقبال فراوانی مواجه شد و در تیراژ بالا چاپ و تجدید چاپ شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75594
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment