کودتاگرانِ ۲۸ مرداد اکنون کجا ایستادهاند؟
پیمان عارف
۱-شصت و شش سال پیش در چنین روزی کودتایی در ایران با موفقیت تحقق یافت که امریکاییها و بریتانیاییها آن را به نام پروژه آژاکس در تاریخ خود ثبت کردهاند. طرحی که موجبات سقوط دولت ملی دکتر محمد مصدق، حاکمیت دولت کودتا، برساخت گفتارهای اسلامگرایانه و شیفت گفتارهای مقاومتگرا از گفتارهای لیبرال-دموکراتیک به سوی گفتارهای چپ و اسلامگرا، تحقق انقلاب ضدسلطنتی و نهایتا حاکمیت اسلامگرایان در چهار دهه اخیر بر ایران و در نتیجه تعلیق نه تنها دموکراسی و حقوق بشر و نه حتی توسعه ، که تعلیق حکمرانی عادی بهمثابه کارکرد حداقلی نهاد دولت، از کمترین نتایج آن بود.
کودتای ۲۸ مرداد، اما، رخدادی فاقد بستر داخلی و زمینه فکری و گفتمانی در درون ایران نبود. گمان نگارنده بر این است که خوانش سنتی از کودتا که آن را بر مبنای دوگانه مداخله خارجی در سازماندهی نیروهای نظامی از سویی و نقش میدانی جاهلان و فواحش از دیگر سوی میخواند ؛ گرچه توضیحدهنده بسیاری از جنبههای واقعی کودتای ۲۸ مرداد است اما یک چیز را مغفول میگذارد و آن «هویت نظری کودتاگران» است!
در این خوانش از کودتا، کودتاگران دستهای از جاهلان و فواحش تحت امر سازمان اطلاعات مرکزی امریکا بودند که با پول امریکا، فتاوی روحانیون و همراهی و کمک دربار و ارتش علیه دولت قانونی دکتر محمد مصدق کودتا کردند. اما سوال این است که فکر پشت سر کودتا چه بود؟ از کجا آمد و امروز کجا ایستاده است؟
۲- وقتی نهضت ملی کردن صنعت نفت در ایران آغاز و در سال ۱۳۲۸ منجر به تشکیل جبهه ملی ایران شد، یکی از صریحترین مخالفتها با این نهضت از زبان علی رزمآرا در قالب چنین جملاتی بیان شد: «ملت ایران حتی آفتابه نیز نمیتواند بسازد تا چه رسد به اداره صنعت نفت!»
https://tinyurl.com/yyj568c6متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66266