... برای زیستن در این دنیا، یک دل بسیار اندک است. دل‌های بسیاری باید داشت تا هر روز و هر روز که شکسته می‌شوند، به قدر سر سوزنی بماند برای روز مبادا، برای عاشقی کردن، برای دل بستن به آن‌ها که قد و قامت مهرشان، بسیار بلندتر از کلام‌شان است. همانهایی که می‌دانند چطور و چه وقت بی‌هوا حال دلت را خوب کنند؛ باید اگر دلی در سینه می‌ماند، پر بشود از هوای اینها که جان زندگیند و روح هستی. وگرنه زندگی خالی این روزها، هیچ ندارد برای بودن.
