🔖پس، این شهریاران ما که پس از سالها کشورداری آن را از کف دادهاند، نمیباید بر "بخت" بد، که بر "تنآسانی" خویش نفرین کنند. چرا که در روزگار آرامش در اندیشهی ناآرامیهای آینده نبودهاند (و این یک خطای همگانی بشر است که به هنگام آرامش هوا در اندیشهی فرارسیدن توفان است). و چون روزگار ناخوش فرارسید بهجای ایستادگی در اندیشهی گریز بودند و بدان امید بسته بودند که مردم از دستِ بدکاریهایِ کشورگشایان به تنگ آیند و ایشان را باز فراخوانند. ... بیگمان خطاست اگر به این امید از چارهجوییهای دیگر بازمانیم. ... زیرا کارِ شما از سر ترس بوده است نه پشتگرمی به خود. تنها روشِ درست و بیگزند و پایدار پشتگرمی به خویش است و "هنرِ" خویش
🔖#نیکولو_ماکیاوللی
شهریارصص. ۱۸۵-۱۸۴.
👇 Ellinne